de Mestkever tj es. 317 
vercje, maar een ander ontdekt, ’t welk hy V. 
l’Efcarhot bronzé noetnt , wegens de glanzige 
Koperkleur, die hetzelve op de zwarte heeft. Hoofd. 
‘ De Kop daar van was onder het Borftftuk niet 
zo zeer verborgen, dat ook geen zo fterke uit. 
randing hadc, als de andoren. In de Mannetjes 
vondt hy het Agtcrlyf , dat veel buiten de 
Schilden uitfteekt, fpiefer dan in de Wyfjes. 
De langte was een zesde , de breedte een 
twaalfcjlc Duims. Van deeze Soort hadt hy 
ook eene Verfcheidenheid , die geheel zwart 
was. Men ontmoetze, zegt hy, op dergely. 
ke plaatzcn. 
VIL HOOFDSTUK. 
Befchry^ing ’can ’t Geflagt der Doodcraa- 
VERS, dus ‘wegens een byzondere Eigenfebap, 
doch anders ‘wegens de plaats , waai' zy zig ont- 
houden, gemeenlyk Kreng* Torren of Viiilnis- 
Torren getyteld. 
W'S'i zyE dikwils genoodzaakt, den Geflagt- Naam. 
V» naam af te leiden van één of meer voor- 
naame Soorten , fchoon die eene Hoedanigheid 
behelzen mogt, welke op allen niet toepafTe- 
lyk was. De Liefhebbers zien niet ongaarne’, 
dat dus anderen als tot die Hoofdfoort betrok- 
ken worden; ja liever dan dat men er een ge- 
heel onbekenden en ongebruikelyken Geflagt- 
1, DEEi.. IX. sxuit. naam 
