BE GoÜDHAAHTJES. 385 
len zy van de Schildpadjes doordien de Dek- V. 
fehilden niet gezoomd of met randjes z.yn; ’t 
welk ook derzelver onderfcheiding maakt van Hoofd- 
de Lievenheers Haantjes. Bovendien verfchiU 
len zy'daar van, door geen drie maar vier Le- 
jjen te hebben in alle de Voeten. De Sprieten 
zyn , in de Goudhaantjes , als uit Kraaien , aan 
een Draad gereegen , famengefteld , met een 
weinig grootere aan ’t end, en zy hebben het 
Borftftuk gezoomd ; het Lyf doorgaans verhe- 
venrond of Ey vormig: gelyk ook de figuur is 
van de Wormpjes, daar zy uit voortkomen* 
Om dat zy zig meelt op de Boomen en Plan- 
ten onthouden, worden zy in ’i Hoogduitfeh 
Elattkaefer genoemd. 
Men vindtze byna van allerley en zeer fchoo- Eigenfch 
ne Kleuren ; groen , blaauw , met een glans van 
Goud of van Brons, ook rood en geel-Kope- 
rig , blaauwagtig zvvart , en wat dies meer is. 
Onder de Europifchen zyn de meeltcn zeer 
klein, en de Uitheemfehen niet groot. De 
Gang is taamelyk langzaam , en de beweeging 
der Sprieten beurtwilTelende. Eenigen laaten 
een geel Vogt , dat niet onaangenaam ruikt , 
uit den Bek loopen. Het Wyfje legt de Ei- 
jertjes meelt aan de onderkant der Bladen , cn 
maakt die vervolgens met een taaije Lym daar 
aan valt. Uit de Eijertjes komen zespootige 
Wormen voort, die de Bladen dermaate ver- 
nielen, dat alleen het Geraamte van dezclvcn 
overblyft, ja eenigen vreecen dat ook op. Daar 
Bb 3 zyn 
I. DF.r. 1 .. IX. Stuk. 
