DE Goudhaantjes. 433 
in ’t loopen behulpzaam zyn , en op de Zyde V, , 
een ry van zwarte Stippen, ^y^de deLugtgaat- 
jes , twee op ieder Ring , uitgenomen de twee- Howd- 
de. Om de teerheid van Huid fchynt de Na- stuk. 
tuur hetzelve geleerd te hebben zig een Rok 
of Dekkleed te inaaken van zyne Vuiligheden, 
waar door het bcfchut wordt tegen de aandoe- 
ningen der Lugr. Ten dien einde is het Aars- 
gat van dit Dier met onder aan het Lyf ge- 
plaatft, gclyk in de meefte andere Infekten , 
maar van boven , tuflehen den laatften Ring en 
den laaiden op één naa, en dermaate gcfchikt, 
dat de Vuiligheden, onder ’t uitwerpen, geen 
anderen weg kunnen noemen , dan dien van 
over ’t Lighaam op te ftygen , wordende t’el- 
kens door de genen die volgen voortgeftuwd , 
zo dat zy eindelyk tot aan den Kop toe ko- 
men. Die voortgang der Vuiligheden wordt 
verder geholpen door de Golvingen , welke 
het Infekt met zyne Huid maakt, om dezcl- 
ven opwaards voort te dryven; blyvende de 
Kop » alleen , onbedekt, In ’t eerft zweemt dit 
gekleedzel niet kwaalyk naar een hoopje ge- 
kneufde Bladen ; het wordt vervolgens bruiner, 
hard en droog, alsdan ontlafl: zig het Worm- 
■ daar van door een ligte wryving tegen ee. 
nig Blad en bedekt zig met een friffeher be- 
kleedzel. 
Als deeze Wormpjes tot hunne grootte geko- VeiancJenag, 
men zyn, bevinden zy zig niet zo bedekt; zy 
zyn ook zo log niet , loopende fneller , en hua 
I, DEEL, jx. STUK. Ee Lig- 
