DE EdeleKoRAALEN. 245 
„ jes tusfchen ieder verdeeling, die derhalve 
„ langagcig zyn en rond, eventjes gekromd, lx XI. 
„ tot aan de uiterfte Enden der Takjes Steen- Hoofd- 
5» agtig , byna doorfchynende , en zeer bleek 
Vleefchkleurig , van buiten fyn geltrecpt. 
»3 De Knietjes , waar mede de wederzyds 
», geknotte Leedjes famengevoegd worden , zyn 
sj wat gezwollen , van buiten een weinig ge- 
,, ftrcepc , uit den gryzen Afchgraauwagtig , 
van eene volmaakt T edcragtige , taaije zelf- 
„ ftandigheid. (In het laagftc der Stammen zyn 
j, de Knietjes groocer dan de Leedjes , doch in 
„ de Takken, naar ’t End toe, zyn de Leedjes 
„ lang. De gemeene Grondlleun der Stam- 
,, metjes is een witte Steenagtige Korst.) De 
,, Schors , bleek Cinaber - Kleur , dun , door 
,, uitdrooging vrryfbaar, is overal bel'prcngd 
,, met verhevenronde Tepels, wier Mond een 
„ Kelkje , van het uitwendige wyd gaapende 
„ omkleedael onderfcheiden , lluir. Deeze 
Tepeltjes ftaan op de bovenfte Takken zeer 
„ digt en vaaken aan elkander , zynde op de 
laagfte Stammetjes zeer dun verfpreid, en 
verdwynen op ’t laatst byna geheel , waar 
„ dan de Bast effen is, De Enden der Tak- 
ken zyn met een dikke Schors bekleed en 
omwonden. Men vindt het in de Indifche 
* Zee van waar het gemeenlyk, door Klom- 
r, pen van Lintkoraal gegroeid en met dezelven 
,, vermengd zynde, aangebragt wordt”,, 
QS Ia 
DïEL. XVII. STWti 
