253 
B E S C H R. Y V I N G VAN 
VI. De voornaamfte Waarneemers , die het Ko» 
raai in zyne Wieg , om zo te fpreeken , reeds 
fJooFD. befchouvvd hebben , merken aan, dat de be- 
STUK. ginzels van hetzelve zekere roode Spatten 
Deworrei.^yn j die Plaatswyze zig over de Lighaamen 
■Kcra^' nitbreiden cn derzelver Gellalte aanneemon. 
* Dus hadt Marsigli ’er een Natuurlyk 
Zoutvat van gezien, dat ongevaar vier Dui- 
men hoog was en drie Duimen wyd. Ook 
bezat hy een dergelykon Wortel, zittende op 
een Steen , en tot Grondftuk dienende voor 
een fchoonen Koraalboom. ,, Doorgaans is dee- 
„ ze Voet rond , zegt Donati ; maar hy 
3, dient alken tot aanhechting en niet tot voe- 
„ ding van dit Zee -Gewas. Men vindt ge- 
„ broken Stukken , die, fchoon van hunnen 
„ Voet federt langen tyd afgefcheiden gc- 
,, weest , niet naiaateil te leeven , te groeijen 
„ en voort te teelen , terwyl zy zig op den 
„ bodem der Zee bevinden”. 
’t Gevoelen der Ouden, dat de zelfftandig- 
heid van het Koraal, onder Water, week en 
buigzaam zyn zoude (*) , wordt thans door 
alle Waarneemers tegengefproken. Marsi- 
GLi bevondt het in ’t Water zo hard als 
Steen te zyn. Ook zou zulks tegen de ma- 
nier van het te visfehen ftryden. De Enden, 
niet. 
Sic & Cornllum , quo pxiinuni contigit auras Ternpore 
tlurcscit moUis fuit Hcrba fab Undis* O V l D* 
iibr. XV* 
