VI. 
'Afdeel. 
LXXI. 
Hoofd- 
stuk. 
lUoeii- 
Ktraal, 
De Schors, 
274 ÉtEScHRyvijjjQ VAM 
flanciigheicl van het Koraal. Buiten twyfel 
• rf "’y vraagenj van waar deezekleind 
„ Bolletjes afkomftig zyn F Ik antwoord 
„ onbefchroomd; dat zy haaren oirfprong heb- 
,, ben van de Polypen van ’t Koraal. Wil 
men er een bewys van. De Polypen leg- 
•) gciii gclyK wy gaan zien , Eijeren bedekt 
„ met Klootronde roode Lighaampjes ; der. 
,, halve zyn de genen , die men hier of daar in 
,, het Koraal vindt , door dc Polypen gefor- 
3, meerd. 
3> Heeze witte Rok is omkleed met eene 
5> zagte bchors van Kleur als Menie, dat is te 
zoggen, een weinig minder donker rood dan 
,, de Zelfftandighcid van ’t Koraal. Zy be. 
„ Raat uit zeer kleine Vliesj'es of fyne Draad- 
jes , aan welken de roode Lighaampjes in zo 
„ groote menigte gehecht zyn , dat zy ’er 
„ hunne Kleur aan geeven. Overlangs gaan 
„ 'er Cyiindrifche evenwydige Buizen door 
,, heen, welke zydelings kleiner Vaatjes uit- 
,, fchieten , die geraeenfchap hebben met de 
„ gezegde Vliesjes. Het Mikröskoop ontdekC 
„ deeze VEmtjes , door welken een Melkagtig 
„ Vogt vloeit , dat tot voeding ftrekt van het 
3, voraal. De Oppervlakte van de Schors, in 
„ verfch gevifcht Koraal , is glibberig en on- 
„ effen. Op verfchcide plaatfen beeft zy Knob- 
3J beitjes , die voor ’t bloote Oog zigtbaar 
,3 zyn.” Deeze zyn rondagtig, en hebben varf 
^oven een Gefternde Mond , welke toegang 
geeft 
