i)Ë ZËE-HÉESTERSf 2^7 
Wottel een Pink dik: ja veeltydsveél dun» Vt. 
3, nerj eu haare uiterfte Enden byna zo fyn lxxIL 
„ als Hoofdhaair * maar , hoe fyn de dunfte Hoofd» 
jj Takjes ook zyn , kunnen *er doch veelesTusi 
3, Zaadhuisjes 3 in het ronde, oiiiheeil zitten. 
3, Rondom het End van zulk een fyn Takje 
zaten, aan een Stukje van een Duini lang^ 
3, ten minlle agtenveertig Zaadhuisjes j die 
3, aan het blootc Takje, wanneer de Ruidig- 
3, heid daar afgchaald ware geweest , geen 
j, plaats zouden gevonden hebben. De uit- 
j, wendige Kleur van den kaaien Boom v/as 
3, bruingeel, doch hier en daar wat groehag- 
„ tig, en de uiterfle Énden der fynfte Tak“ 
3, ken, welken ik bloot maakte, vond ik al- 
3, len geel en doorfchynende. Deeze Kleur 
3, verandert door den tyd : want , als ik dé 
„ Ruidigheid van zulke Boomen fchraapte, 
j, die door Ouderdom geheel wit waren ge- 
3, v/orden , zo bevond ik dat zy hier en daar 
blaaüwagtig en op vecle plaatfen zeerzwart* 
3, agtig waren. De Takken zyn buigzaam als 
„ dun Hoorn of de Tanden van den Kdmi 
33 breekende af , wanneer menze te fterk 
3, buigt : de Stam of de Hoofdtwygen zyn 
„ byna zo hard als Been en Steen, voornaa- 
3, melyk onder na den Wortel toe, die volko- 
„ men Steenhard is en eenigermaate doorfchy- 
3, ncndej Deeze Steenhardheid heb ik niet in 
„ alle dergelyke Hoorfigewasfen , van een an-^ 
3, dere Soort, waargenomen. 
Va j, Esa 
h De»., XVII. STWK. 
