gOS K E S C H R Y V I N G VAN 
Ai^EEL '^'^yg afbreckende , zag ifc 
LXXII. J5 duidelyk j dat die een Been- of Stcenagtig 
Hoofd- ,, Merg in zig begreep, en men kon tevens in 
STUK. ronde verfcheide Ringen tellen , niet an- 
„ ders dan als of het een in Steen veranderde 
ftamlig. Boom gcwecst ware. Deeze Proef heb ik 
,, verfcheide maaien, en wel op verfcheide 
,, T'wygen en Gewasfen van dezelfde Soort, 
„ herhaald , en dezelven altemaal van eenerley 
„ gefchapenheid bevonden : ja men kan deeze 
,, Ringen reeds befpeuren , als men een dun 
,, Splintertje of Spaantje uit een dikken Tak 
,, fnydt. Als men een Twyg in ’t Vuur brengt, 
,t dan kan men ’cr niet onbepaald van zeggen , 
„ dat die zig in ’t Vuur als een Worm kromt , 
„ gelyk van andere daar mede naa verwandte 
„ Zee - Gewasfen gemeld wordt. De uiterfte, 
., Haairagtige, Endjes laacen zig dan flegts een 
„ weinig krom buigen. De Reuk van dit ge- 
„ heele Gewas, voor ’t overige, is , wanneer 
„ het verbrand wordt , onaangenaam : doch ik 
„ kan niet zeggen , dat bet naar Hoorn of 
Beenderen rook. Zo het my en anderen 
„ voorkwam , hadt het even de zelfde Reuk 
„ als de Zaadhuisjes en de Bast , doch wat 
„ fterker en onaangenaamer , zynde in beiden 
„ den Stank van aangeftoken Zwam niet onge- 
Uit deeze Waarneemingen kan men de ge- 
ftalce en eigenfehappen van deezen Zee • Hee- 
Iter genoegzaam opraaaken- ’t Is zonderling , 
daar 
