DE Ze E.H e e s t e b. s. 365 
den ; maar , hoe kunnen de kleine Takjes zulk 
een’fyn en regelmaatig gevlogten Netwerk 
maaken? VVaar vindt men in de Planten, op Hooed- 
do Aarde , iets dcgelyks ? Het ftrydt tegen 
een gevallige uitfchieting van Takken, gelyk 
de meesten hebben. Het fchynt een Natuur- 
lyk vormend Beginzel te onderftellen , eu 
niettemin is het verfchil der Zee- Waaijeren, 
in de uiterlyke Geftalce, oneindig. Zal men 
nu de manier, op welke de Heer P ai. las 
zulks verklaart *, die op enkele Onderftelling * zie 
fchynt te rusten, beter dan die van 
Ellis oordeelen? 
Zekerlyk moeten wy derhalve hier denken 
om een andere manier van Groeijing , die in 
zeker opzigc met de Planten, in zeker opzigC 
inet de eigenfehap der Dieren ftrookt. Wy 
zien hier een Geweefzel dat eenigermaate 
naar een Samenftel van Bloedvaten gelykt, 
jmet oneindige Inmondingen der kleine Vaat« 
jes. Dus zullen wy dan begrypen , dat ’er 
een geduurige omloop van Vloeyftoffen in ’c 
Lighaam van dit Zee -Gewas plaats heeft, 
welke, wanneer hetzelve ergens gebroken is, 
een foort van Eelt of Beenweer maakt , hoeda. 
nigen men dikwils aantrefc in deeze Waaijers, 
Om kort te gaan, wy zullen het aanmerken 
Dierlykcr te zyn dan de andere Dierplanten. 
Hier voor is reeds gefproken van het Scheid- nezeir. 
konftig onderzoek, dat Marsigli op 
Soor- 
I, mr.u, XVU. Stuk, 
