426 Beschryving van 
Afm'el Ceylon , die als Tufiteen otn 
LXXI7.* Takjes mee een hoogroode Schors gegroeid 
Hoofd, zyn , en op zig zelf Ballen maaken. Men 
stuk, vindt ze , ondertusfehen van oneindig ver» 
fchülende gedaante ; fommigen zyn Waaijer» 
agtig plat; anderen BoomagUg getakt of ge- 
vingerd ; anderen Buisagtig als Kokers , Trech* 
ters en Trompetten, gefabriceerd. De Kleur 
is wit, rood, geel, groen. Purper of Olyf- 
kleurig, doch dikwils bruinagtig. De Win» 
kelfpons alleen, zie, welke verfcheidenheden 
van figuur en Kleur die uitlevere. lic heb 
’er eene, die dc grootte en geftalte heeft 
van een Handfehoen. 
Ontict. De aarc van haare zelfftandigheid maakte , 
S:hek!ing. [jy Je Ouden , welde grootfte onderfcheiding 
uit. Dus ftelt Pliniüs drie Gefiagten van 
Sponfen. r. Die ruuw en hard zyn, grof van 
Geweefzel , Tragos of Hircina , dat is Bok» 
ken 'Spons, genaamd; 2. De minder grove, 
zagt vani'zelfftandigheid Manon: 3. De fynfte 
' en Haairagtigfte , waar van men Penfecien 
maakte, Achilleum getyteld. Anderen, zegt 
hy , onderfcheidenze in Mannetjes en Wyf. 
jes, waar van de eerden zeer digt van Go- 
weefzel zyn, met fyne en naauwlyks zigtbaa- 
re Gaatjes ; de Wyfjes hebben groote Ope» 
ningen, doch die haar byblyven, niet verdwy. 
nende , gelyk de kleine Gaatjes in de Man» 
netjes. De harde en ruuwe groeiden in de 
fleilefpont, daar de Dardanellen zyn. 
Lin» 
