5 
sequitur. In regione paulo demissiore (i 500') Opuntia decumana quoque, quae ex mari.'^ 
littore omnia loca inculta, praesertim ea quae devolutis saxis basalticis obtecta sunt, in- 
ducit, jam non invenitur, quibus in locis haec planta una cum Rosarum speciebus non- 
nullis, Punica granatum, .Myrto communi. Rosmarino officinali, Pelargonii speciebus (prae- 
cipue Pelarg. zonali et inquinante) luxuriet, horti amoeni adspectum tribuit. Opuntia vero 
cessante, .\gave americana incipit, qua in illa regione ad circumsepiendos hortos utuntur 
agricolae; praeterea etiam in saxis declivibus usque ad altitudinem 2000' frequenter re- 
peritur. Deinde sequuntur Castaneae vescae (inter 2000' et 2500') et Pini maritimae 
(inter 2500' et 3000') regiones, supra eas cingulus satis angustus Ericae arboreae et 
scopariae occurrit. Jam Vaccinium maderensc Link, eximius sane et procerus arbusculus, 
altitudinem 15' attingens, ad ultimam arborum regionem perducit; hanc vero Laurineae, 
Maderae insulae indigenae, praesertim Laurus canariensis, Oreodaphne foetens, Phoebe 
barbusana usque ad altitudinem 3500' occupant, quae, quo altius reperiuntur, eo magis 
arbusculorum formam praebent. Neque ultra plantae elatiores occurrunt, sed passim tan- 
tum saxa Spartio scopario et rarius Ulice europaeo ornantur; altitudinem denique 4500' 
adsecutus, nonnisi graminea nonnulla atque filices reperis. 
Haecce plantarum distributio, quae meridionalis insulae partis propria est, non in 
omnibus locis pari modo reperitur. Revera septentrionales insulae regiones praecipue 
hac re diversum adspectum praebent, quod Vitis viniferae loco Zea mais atque Triticum 
aestivum coluntur et quod sylvae laurineae profundius descendunt fauccsque ad mare 
decurrentes amoenissime e.xornant. 
Quae de locorum conditione hucusque dixi, quamvis breviter adumbrata sint, ta- 
men ad ea, cpiae de molluscormn terrestrium et aquarum dulcium vitae ratione alligam, 
accuratius intelligenda sufficere putavi. 
Primas autem communicationes de niolluscis nonnullis Maderensibus anno 1824 
fecit G. B. Sowerby in: Zoological Journal No. 1. mars pag. 56, septem helicum species, a 
navarcho Bowdich in insula Porto santo collectas describens; postea Cl. Wood in Indicis 
festaceologici supplemento et ipse species nonnullas publicavit. Sed multo majoris spe- 
cierum numeri cognitionem viri clarissimi R. T. Lowe, scrutatori indefesso debemus, ipii 
ecclesiae Anglicae sacerdos, triginta per annos et supra in Madera insula vixit. Specie- 
rum vero, quas detexit, alteram partem anno 1831 in: Transactions of the Cambridge 
philosophical society, Vol. IV, pars I. titulo; Primitiae faunae Maderae et Portus sancti, 
alteram nuper in: Annals and Magazine of natural history for February and .4pril 1852, 
titulo: Synopsis diagnostica sive species quaedam novae molluscorum terrestrium in insu- 
lis Maderensibus detectae, publicavit. Nec possum quin huic amico meo doctissimo, tjui 
disquisitionibus ichthyologicis, malacologicis, botanicis egregie de insularum Maderensium 
historia naturali meritus esi, gratiam quam maximam reddam, quod in Madera me ver- 
