PRAEMITTENDA. 
Priusquam argumentum hujus opusculi ipsum aggrediar, ad rem totam melius in- 
telligendam, in universum quaedam de insulis Maderensibus praemittere haud inutile puto. 
Quarum insularum maxima atque frequentissima est Madera; ab illa vero spatio decem 
miniariorum remota, inter septentriones et orientem solem spectat insula „ Porto santo,” 
multis exiguis et fere desertis insulis circumdata. In meridiem autem spectant insulae 
Ires et ipsae desertae neque multo inter se remotae „Ilheo dezerta Chao,” „Ilheo dezerta 
grande,” „llheo dezerta Bugio” quarum primam Maderae insulae proxime sitam, septen- 
trionalem, tertiam meridionalem dicere solent. Ex ea insulae Maderae parte, quae inter 
orientem et meridiem spectat, ligula passuum fere quinque millium longa „Ponta San Lo- 
renzo” nominata, in mare eminet, cujus extrema pars ab insula deserta septentrionali 
unius tantum milliarii spatio remota est. Quum vero ligula illa recta via cum insulis tri- 
bus, quae Dezertas vocantur, ad meridiem spectet, opinio vix rejicienda videtur, omnes 
bas terras olim inter se conjunctas fuisse, vel certe una eademque eruptione ortas esse. 
Omnes illas insulas, de quibus diximus, eruptionibus vulcanicis et nonnullas qui- 
dem ad altitudinem haud mediocrem e mari sublatas esse, satis cognitum est: massa, 
quam Basaltem vocant geologi, omnino compositae sunt, qui vero Tuffa plus minusve 
dura diverseque colorata vario modo interruptus apparet: haec Tuffa, quando superficies 
effectu aeris destruitur, solum fertilissimum procreat. Praeterea in compluribus insulae 
Porto santo locis, calcis et gypsi tanta copia reperitur ut iis uti possint incolae. Madera 
autem insula illis caret, excepto strato calcario minus amplo, in ligula supra commemo- 
rata posito, de quo, quum magni momenti sit conchyliologici, postea uberius verba 
faciemus. 
Uti omnes insulae vulcanici ortus, ita Maderenses praeruptis rupibus circumcirca 
e mari se tollunt, et paucis tantum in locis aditus reperitur. Qua de causa insulae „De- 
1 
