12 
Aclnotationes ad tabulam praecedentem. 
Nota 1. Capitis ossa quamvis in hisce saurorum familiis magnam cum Lacertarum structura similitudinem ostendant, 
paucis tamen ab iis recedunt. Os frontale intermedium excepto Zonuro duplex ubique observavi, sed sutura minus interdum 
apparet, crusta calcarea saepius, nisi totam removere queas, occultata. Ossa orbitalia s. frontalia posteriora fere in omnibus 
duo ulrinque adsunt, in Scinco officinali in utroque latere unum inveni, fossam temporalem latiorem totam explens. Idem 
111. Cuvier quum in eadem specie, tum in Scinco tuberculato Mcrr. (Lacerta scincoide Shaw.), Cyclodi generis specie, obser- 
vavit. (Rechercli. s. 1, oss. foss. V. 2. p. 270.) In ceteris Scincorum generibus, quorum crania comparare potui, in Eu- 
prepe, Zygnide, Angue, ossa frontalia posteriora bina invenio, quorum alterum anterius, inter os zygomaticum et verticale 
insertum, orbitam a tergo claudit, alterum priori acclinatum fossam temporalem extrinsecus limitat. Etiam in Ptychopleuro- 
rum generibus bina utriiique observantur, sed alterum (superius) interdum, vcluli in Gerrhosauro ct Zonuro, tanta est exigui- 
tate, ut orbitam per sc ipsum ncutiquam claudat, imo vix superiorem eius angulum expleat. Tunc orbitale inferius maiorem 
accipit amplitudinem, ut et orbitam claudat et fossam temporalem superne obtegat. In Gerrhosauro illud quidem marginem 
orbitae posticum maiori ex parte format, sed infra lacunam parvam relinquit, osse orbitali altero inferiore expletam, quod 
in acumen postice attenuatum ossi temporali incumbit fossamque temporalem amplam ac solis crustae calcareae scutellis oper- 
tam a latere coercet. Pseudopodis et Ophiosauri capita hac in re Scincorum sequuntur structuram. 
Os hyoideum eandem fere speciem, quam in Lacertis modo descripsimus, offert, corpus scilicet furcato-obtusangulum 
anfrorsum in cuspidem longam, postice rarius iu cornua breviora duo excurrens, et binis seuiper cornibus maioribus sibique 
parallelis utrinque instructum. Cornua anteriora omnibus geniculata, in Scincorum generibus sub geniculis in laminam te- 
nuem dilatata, in Ptycliopleuris gracilia, linearia observavi. Etiam in Pseudopode cornua anteriora linearia, quae in icone 
(1. c. t. 19. f. 5.) antea omiserat, postea invenit Mtillerus mihique ostendit, unde ea in Ophiosauro etiam adesse nullus equi- 
dem dubito. Cornua postica Lacertarum apud inferiora Scincorum genera, Zygnidem, Anguem, praeterea in Ptychoplcuris 
omnibus desunt. Chamaesaurorum et Gymnophthairaorum genera cultro nondum subiicere potui. Linguae, quam vaga voce 
squamuloso-papillosam dixi, structura iu diversis diversa observatur, qua dc re alias fusius loquar. In Scincis ct Gymno- 
phthalmis superficiem plerumque totam squamulis quasi obsitam ostendit, rarius basi papillis densis vestitam veluti in Angue, 
Otophi. In Ptychopleuris papillosa structura praevalet (cf. quae ad Gerrhonotum infra adnolavi.) 
Nota 2. Euprepera et Gongylum vix genere distinxerim. Similis enim scutellorum pilei diversitas non solum in 
Gerrhonoti, verum etiam in Ablephari (s. Cryptoblephari) speciebus invenitur, ut haec quoque animalia in diversa genera 
distrahere deberes. — Nomina Saiphos, Siguana, Cicigna, a Cl. Gray instituta, ulpote barbara oppressi, vixque Leristam retinui. 
Nota 3. Gymnophtbalmorum familiam a nudis oculis nomen accepisse nemo nescit; idque summo merentur iure, si 
nudos oculos appellas, qui palpebris haud conniveant. Sin vero de palpebris penitus deficientibus accipis, Ablephari genus 
excipiendum erit. Nam in hoc genere, quod ut pro nomine iis maxime carere debebat, in Ablepharo pannonico, Buchariae 
incola, et poecilopleuro (nov. sp.), palpebras veras detexi, at brevissimas et inter orbitae marginem ita absconditas, ut ocu- 
los squamarum annulo cinctos putes. Quibus quum propter nimiam brevitatem connivere nequeant, oculus capsula cutis tali 
munitur, qualem iu Ascalabotis detexit 111, Miillerus, qui hanc etiam observationem accuratiori examine confirmavit. Amicissi- 
mus Eitzinger Ablcpharum pannonicum suum, typicam generis speciem, ct palpebris et membrana nictitante carere autumat. 
(V erhandlungen der Berlincr Ges, naliirf, Freunde, 1. p. 297.) Descriptio ceteroquin ad Bucharensem nostrum satis qua- 
drat. Aut igitur genere differunt, aut palpebras ille praetervidit. Nomen itaque immutandum, aut, si genere differunt, no- 
vum novo generi nostro imponendum erit, quod Cryptoblepharum appellare possis. In Gymnophthalmi specimine deteriore 
(optimum nebulo quidam ex museo nostro furatus est) eandem oculi fabricam invenire mihi visus sum, palpebras omnino 
nullas observo. Idem de Lerista etPygopode suspicor, iisque capsulam ocularem contigisse puto. Quae quum omnia, praeter 
oculorum structuram, pholidosin habitumque Scincis simillimum ostendant, vix equidem dubito, quin Acontias coecus, licet 
Meleagridi simillimus, genus peculiare constituat, et ad eandem pertineat Gymnophthalmorum familiam, Scincis apprime paral- 
lelam. Quod si ita est, quoad oculos a ceteris Gymuophthalmis eodem modo discedet, quo Typhlini et Ilysiac a genuinis 
serpentibus distant. Ut enim capsula ocularis in his et magnae tenuitatis est et admodum prominet, in illis vero crassior nec 
supra cutis planitiem exstans, ita etiam oculi in ceteris Gymnophthalmis capsulae convexitate prominent, in Typhline sub cute 
absconduntur. Quae si seriore examine confirmentur, naturam in hac eadem familia a perfectioribus Scincorum oculis pede- 
tentim ad obcoecatos Amphisbaenarum transire nemo non videt. Acontiam vero, Acontiae coeco alioquin simillimum, (teste 
Muliero 1. c. p. 237.) ossis parietalis forma, orbita a tergo aperta, columellae defectu aliisque pluribus notis ad Amphisbae- 
nas transitum struere, non est quod moneam. 
Nota 4. Genus Ophiops. Menetr. (Catalogue raisonne des objets de Zoologie etc. Petcrsbourg 1832. p. 63.) ad 
Gymnophthalmorum familiam procu Idubio pertinet, his characteribus definitum: „Nares in apice canthi rostralis; palpebra in- 
ferior nulla; superioris tantummodo rudimenta; palatum nullum (??); squamae supra carinatae, subtus imbricatae, collare nul- 
lum; pori sub femoribus; cauda verticillata. O elegans, Menetr.” Quum autor digitorum numerum omiserit, locum huic 
generi tribuere nequeo. Ab Ablepharo, cui proximum, pororum femoralium praesentia differt. 
Nota 5. Chalcidarum genera, quae ipse non viderim, utpole 'incertae sedis, in systemate debebam omittere. Cor- 
pore continuo, cylindrico, sulculis scutellisque verlicillatis annulato, auribus occultis, artuumque nimia brevitate ad Chirotam 
et Amphisbaenas proxime videntur accedere, quibuscum a beat. Waglero eodem ordine comprehenduntur, repugnantibus aliis, 
qui ne Chalcidem Ictradactylum Daud. ct Cuv. in mente habuerint vereor. Diversissima enim animalia ab III. Cuviero Chal- 
cidarum nomine appellantur, Gerrhosaurus nempe fiavigularis (Lacerta seps. L.), Chalcides tctradactylus Daud. (Saurophis 
Seps. Fitz.), ad Ptychopleuros pertinentes et genuini Chalcidae, quos sensim rectaque ad Amphisbaenas traducere ipse fatetur 
Cuvierus. (Regne animal II. p. 66.) 
Ad genuinos Chalcidas genera sequentia pertinent mihi nondum visa: 
Gen. 1. Chalcides. Fitz. Pedibus pentadactylis: Chalc. Daudinii. Opp. 
Gcu. 2. Brachypus. Fitz, Pedibus tctradactylis; Brachypus Cuvieri. Fitz. 
Gen. 3. Cophias, Fitz. Pedibus tridactylis: Chalcides tridactylus. Daud. 
