5 
nomine appellavi, maiorem exhibent diversitatem, quippe quae multa contineant genera, quae 
lacertinum habitum inviolatum prae se ferunt atque alia, quae truncum teretem, longissimum, pe- 
dibusque nunc quatuor brevissimis oligodactylis suffultum, nunc anterioribus tantum vel omnibus 
destitutum, aures praeterea sub cute saepius latentes oculosque palpebris privatos ostendunt. 
Quibus quum propius ad serpentinam speciem accedant, factum est, ut zoologorum multi, exter- 
num habitum magis quam internam fabricam respicientes, haec inferiora brevilinguium genera 
veluti Anguem, Acontiam, Ophiosaurum serpentibus falso adscriberent. — Altera autem ex parte in 
Pachyglossorum serie similiter et genuinos et spurios invenimus. Duae enim Agamarum fami- 
liae dum lacertinum habitum integrum semper retinent, tertia Ascalabotarum familia e sala- 
mandrarum habitu nonnihil in suum convertit, ideoque externo habitu a lacertarum typo paulu- 
lum recedit. Quam quum diversitatem in geographica familiarum distributione magni momenti 
esse intelligerem, illas utriusque sectionis familias, cjuoniam a squamatorum typo nunquam alienen- 
tur, typicas sive genuinas, has vero, quoniam aliquatenus ab eo recedant, spurias appellari suasi, 
easque certis legibus per orbem terrarum ita dispersas esse ostendi, ut typicarum vel familiae vel 
saltem totae tribus in alterutra tantum hemisphaera degant, earum vero genera, quas spurias ap- 
pellaveram, in utroque orbe promiscue inveniantur. Rem integram iam ante hos quinque annos 
in coetu naturae curiosorum in hac urbe conventorum breviter exposui, quam commentationem 
serioribus adnotationibus adstructam in 111. Okenii Iside anni 1829 insertam invenies. Quod pauca 
tantum expertus audaciori coniectura tunc temporis hariolatus eram, id uberior sequentium anno- 
rum usus verissimum utique confirmavit. Hinc eandem etiamnum foveo sententiam, eo tamen 
limitatam, quod Lacertarum familiam, quam genuinis antea adscripseram, nunc inter genuinas et 
spurias leptoglossorum familias ambiguam puto. Cranii enim structura, osseo orbitarum tegmine, 
ossis hyoidei specie, linguae apicem versus angustatae brevitate cum Brevilinguibus quidem con- 
venit, at cutis tenuitate, bicuspide linguae apice, superficiali paene tympani membranae situ ad 
Fissilingues proxime accedit. Sic inter utramque sectionem quasi intermedia in geographica etiam 
habitatione utriusque legem sequi videtur. Quaecunque enim genera pedibus modicis et pentadacty- 
lis, modicaque trunci longitudine, ac palpebris absolutis perfectiora se exhibent, antiquo orbi, quan- 
tum scimus, omnia adscripta sunt, quae vero graciliori habitu, brevioribus pro corporis longitu- 
dine pedibus, nimiaque superioris palpebrae brevitate ad inferiora Brevilinguium genera propius 
accedunt, in utroque orbe habitare videntur. Huc pertinere censeo Chirocoli et Cercosaurae ge- 
nera, a Waglero instituta. Chirocoli (Heterodactyli Spix.) species unica, mihi nondum visa, Bra- 
siliam incolit. Cercosaurae species altera, C. Schreibersii m. Tachydromus Schreibersii Fitz. in 
eadem regione degit; alterius, C. ocellatae Wagl. patriam auctor ipse ignorabat. Notopholis, Cer- 
cosaurae proxima, in antiquo tantum orbe invenitur. Tropidosaurae genus, a Boieo institutum, 
mihique nondum examinatum, sed Grayi testimonio Scincis quam Lacertis similius, in eadem he- 
misphaera degit. 
Hisce seriebus, squamatorum saurorum totam fere summam amplectentibus, tertia accedit, 
eaque sui prorsus generis, mira formae singularitate ac raritate specierum insignis. Chamaeleontes 
dico, externa corporis statura, si iaculatoriam linguam, pedes scansorios oculosque exceperis, 
Dendrobatis Pachyglossorum proximos, ad quos eandem fere rationem habent, quam scansoriae 
aves, imprimis picorum genus, ad avium canorarum gregem manifestant. 
His igitur praemissis Pholidosaurorum haec fere prodibit naturalis dispositio: ‘') 
Nota 4. Si una eaque continua serie saurorum genera enumerare malis, inversum nostri systematis ordinem com- 
modissimum invenies, sic scilicet, ut ab Ascalabotis incipiens Pachyglossorum seriem initio, secundo loco Chamaeleontes 
ponas, ac Leptoglossorum seriem postremam tibi serves. Huius enim infima genera Acontiam et Typhlinen facillimum ad 
Amphisbaenas transitum struere nemo non videt. Attamen quum harum familiarum multae sibi a latere potius ac quasi pa- 
rallelae esse videantur, nexus naturalis in tali dispositione saepenumero turbatur. 
2 
