VOORREDEN. 
l^och minder moet men zich verbeelden j 
dat ojoy verwaand genoeg zyn van ons voor 
U ftellen ; dat wy aan alle Beminnaars der 
J>Jatuur en Starrekiinde , in alles even veel 
genoegen zouden hebben gegeven-, 
geene Tegenwerpingen tegen het verhandelden 
zoude overblyven j want wy kennen onze etge 
zwakheid en onvolmaaktheid veel te wel 
daar toe , en weeten dat dit , zelvs voor veel 
groot er Geleerden , een ondóenlyke zaak zoude 
zyn. In het verhandelen van dtergelyke zM‘ 
ken genoegen aan allen te geven is zonder 
•voorbeeld, en des ie ondoenlyker , om dat 
lyna ieder Geleerde een F op van zyn eige 
tnaakzel heeft, die hy zo fraay opfehikt als 
het hem mogclyk is, om anderen, op zyn 
•voorbeeld, dit flomme Beeld., als een fraay 
Kind, dat hy ter wereld gebragt heeft , te 
doen liefkozen. Die hier aan niet fchuldig 
'iS moet zo verre zyn gekomen , dat by atle 
•vooroordeelen volkomen heeft afgdegt : Dog 
dit IS een trap van volmaaktheid , die men 
met geen betamentlykheid van de zwakke 
Menfcbelyke Natuur , en ons bepaald ver- 
(tand, ver-wagien kan, en dus niet van de 
grootfte Mannen , veel minder van ons , dte 
gereedelyk toeliaan , dat veele^ ons inGeleerd^ 
beid te hoven gaan', maar in de liefde tot 
de waare Geleerdheid^ en in den yver orn 
