(O 
dwaaffelyt geloofde, dat alles wat met zyn® 
denkbeelden en gevolgen fcheen overeents' 
Hemmen, de zuyvere waarheid was ^ °'(t 
op dien voet de heeften van het gevoel doft 
berooven : Hoe laag is uwe achting in de^ 
verlichte Eeuw ter neder geftort ? nu o 
Proef kunde zeegenpraald , en de Denkbee» 
dige Kenniffe verworpen word; ten waat' 
zy den toets der Proef kunde uitftaat: VoO», 
natnentlyk zeedert den Grooten Niettwentf 
zo zonneklaar betoogd heeft ; dat in de IN*' 
tuurkunde , alles wat Denkbeeldig wa*j 
fchynd , niet Proef kundig waar is ; en d* 
niets in de Natuurkunde als waar mag w^ 
den aangenomen , dan het geen proef kun<W 
beweezen is waar te zyn ; al had de grood'^ 
Wysgeer het tegendeel geleeraard. 
3. Maar is het geen hoon aan inyn hoof 
vliegende Geeft, haare vlugge werkingen d 
ftuiten , om zich in haare vluchtige en fchra^ 
dere redeneeringen te bepaalen, door de 2* 
ve aan de Proef kunde, en een onfeilba»*^ 
bevinding te onderwerpen. Hoe langza» 
zouden wy in onze kenniffe vorderen en fflO' 
ten bekennen , dat wy nog zeer weinig 
ten , van het geen ’er te weeten is ; en 
de Goddelyke werken en wegen, zelvs 1 
het gefchapene, een ondoorgrondelyke 
van wysheid en kenniffe is! . 
4. Die overdenkingen , dewelke geen L 
genfpraak leiden, mogen moeijelyk geval>|, 
hebben aan 3 escartes, en als nog aan 
verwaande verftanden onverdragelyk vooi^j, 
men ï Maar de wysheid fchepta daar in 
