C ^7) 
Men daar een proeve van genomen, en be- 
vonden, dat dit mengzel, terwyl men het 
door een fchudde, zclvs aanftonds in ys ver- 
anderden. 
yi. Mogelyk is het wonderbaareverfchyn- 
zel., waar van ik een kort verhaal j getrok- 
ken uit de Hiftorie van de Academie der We- 
tenfchappen te Parys A». 1712; zal mededee- 
len, aan die zelve oorzaak toe te fchryven, 
om dat die kelders vol niter zyn. 
yz- In de maand van September A''. lyit, 
vond men in een zei , digte by het dorp 
Cèflz/a:, omtrent vyf franfche mylen van Befan- 
?on,in Vrankryk, afgelegen, drie pyramiden 
van ys , van i y a t voeten ieder hoog , en y a tS 
voeten breed: Dit hol, of deeze kelder was 
80 voeten diep en 140 voeten lang, en 122 
voeten breed. De grond was bedekt met ys 
ter dikte van 3 voeten j en dit ysiszomtyds 
nog veel dikker indien het een heete zomer 
geweeft is. De geleerden Heer J3«//ercz,daar 
onderzoek na doende, bevond, dat de aar- 
de in de nabuurfchap , en voornamentlyk bo« 
ven in het verwulft, vol niter of natuurlyk 
armoniac zout was : Deeze zouten , door de 
hitte van de zomer in beweging gebragt en 
los gemaakt zynde, vermengden zich met 
het water dat door de aarde kwam doorzy- 
gen^ en loopende door een opening in de 
rots, zo lekten het zelve in dit diepe hol; 
alwaar dit water op dezelve wyze ftolden, 
gelyk men in de grootfte hitte , het konftige 
ys weet te maaken. 
Dit wonderbaare verfcbynzei vind men 
nog 
