( 122 ) 
IV. BESCHOUWINGE. 
Van de Zee. 
I. T Tet is genoeg bekend wat men eigent- 
JL JL lyk door de Zee verftaat. En wan- 
neer men maar zyne oogen flaat opeeneGeo- j 
graphifche kaart, zo kan men de gelegend- ! 
heid en wyduitgellrektheid daar van befchnu- 
wen. Het is eene groote verzameling van 
bittere zoute wateren. De zoutheid van die 
wateren komt ,van de zouten die de vloeden 
en rivieren mede fleepen; maar boven alles 
van de zout-Mynen,die zo wel op de grond 
van de Zee, als in verfcheide plaatzen der 
aarde gevonden worden. De bitterheid komt 
waarfchynlyk , ten minften voor een gedeel- 
te , van de lymftofFen. Daarom zo ziet men 
op zommige plaatzen van de Zee een lym- | 
achtige vettigheid boven op het water zwem- j 
men, volgens de aanmerkingen van dien be- ! 
roemden natuurkundigen , den Graave van ! 
Marfilli. En het is die lymftofte dewelke het 1 
zoetmaken van het Zee-water zo moeijelyk 
maakt. 
2 . Om de weetgierigheid van den fchran- 
deren Leezer, na vermogen te voldoen, zo 
zal ik hier by voegen, hoe men daar omtrent 
te werk gaat. Het Zee-water word zoet ge- 
maakt, door klenüng of filtrering; by voor- 
beeld , door graauw papier of door eenige 
andere ftolfen , en door de dillillatie of over- 
haling. Om dit te doen zien , zo giet zout 
water op de aarde en op het zand. De zout- 
