C liO 
20 fyn en dun , dat dezelve veel verder in 
de werktuigen van het gevoel doordringen ; 
dezelve verfcheuren, kwetzenj de vloed der 
geeften vertragen j de veezels doen npzwel- 
fen en verkorten. Hier door ontdaan die 
wanftnaaken, die te zamentrekking van de 
deelen der maag, waar door dezelve naau- 
wer gemaakt word, en waar uit de brakin- 
gen en ziektens ontdaan. Dog de lyraach- 
tige doffen, daar het Zee-waterveeltyds me- 
de bezet is, doet daar ook zeer veel toe. 
7. Hier op zoude men konnen aanmerken: 
dat het zout met het water , na derzelver 
fcheiding, wederom vereenigt zynde, niet 
meerder zo fchadelyk is, als het zelve voor- 
heen en voor de fcheiding was. En wat mag 
dog daar van de oorzaak zyn? Ik antwoord: 
Dit komt, om dat het zout als dan zo ver- 
dunt niet word gelyk het te vooren was ^ en 
om dat de lym achtige vette doffe, die het 
eertyds bezat, als dan vervlogen is. 
8. Ook zegt men, dat het zout veel fcher- 
per en bytender is op de oppervlakte, als na 
de grond van de Zee toe : Het geen na alle 
waarfchynlykheid hier aan toe te ichryyenis; 
om dat de deeltjes van het zout, die zich op 
de oppervlakte, of niet verre van de opper- 
vlakte bevinden, by gevolg veel ligter, veel 
fynder en veel bytender, fcherper, en door- 
dringender moeten zyn. 
9. " Dat ’er verfcheidene onderaardfche ri- 
vieren zyn, die zich in de Zee ontladen, 
heeft den geleerden Grave van Marfilll, in 
zyne natuurkundige Hidorie van de Zee , over- 
■' tui- 
