( IÖ5 ) 
VT. BESCHOUWINGE. 
Van den Oorfpronk der Fonteinen. 
ï;"VTicts komt my verkwikkelyker voor 
dan, gezeten zynde in een luftige 
Lands-douwe, op het hellen van een groene 
Heuvel , aan de boorden van een fnelloopent 
Beekje, dat daar van nederdaald, en door 
een wellultig geruifch myn ziel van verwon- 
dering opgetogen houd, en over de groot- 
heid en fchoonheid der werken van Gods Al- 
machtige Hand i die, uit de toppen der Ber- 
gen, en de helling der Heuvelen, Fonteinen 
als onder onze voeten doetontfpringen : wel- 
kers wateren zo helder als kriftal,in de bran- 
dende zomer dagen, de omleggende Lands- 
douwen verfrifl^en de fchoonfte zichteinder 
voor het oog van den Menfchformeerd. Wie 
Haat niet verwonderd een Rivier, in duizend 
bogten langs den voet van het gebergte krui- 
pen, en de groene boorden te zien kuffchen; 
7.0 dat een Poëet zoude zeggen, dat zyhaar 
Moeder de Fontein niet als met moeite 
fcheen te verhaten. Ten anderen ; wie an- 
ders dan de vinger des Almachtigen heeft 
een Fontein zo hoog, boven de Rivieren en 
den Horifont verheven , op een Berg konnen 
plaatzen ? zo dat men met recht zoude mo- 
gen vraagen. Waar konnen de Fonteinen van 
daan komen? en wat is den oorfpronk van 
de Fonteinen in ’t algemeen, daar wy nu van 
Ipreeken moeten? 
. 2. Het gevoelen van Arifioteks over den 
oor* 
