( i67 ) 
oorfpronk der Fonteinen, is niet minder als 
waaii'chynlyk ; die dezelve toefchreef aan de 
verdikte lucht in de onderaardtche hollighe- 
den. Die verkoude lucht veranderd zich geen- 
zints in water in het koude water zelve. Ver- 
warmd een weinig het allerkoudfte water - 
Doet het zelve in een wind werktuig^ pomp 
’er de buiten lucht uit. De binnen lucht zal 
ongevoelig los worden zo dat men het zien 
kan-, en het zelve zal het water doen koo- 
ken, zonder het water warm te raaaken, zo 
doet het in een zoort van een glaaze pomp 
opklimmen, door het ophaaien van de zui- 
ger (A) F/g. 6. fluit dan het onderfte eind 
van de pomp (B) gaat voort met het ophaa- 
ien van de zuiger. De lucht zal als dan het 
water voor uwe odgen doen opborrelen om 
te ontvlugten, en u doen zien, door zich in 
vryheid te ftellen, dat de koude zich niet in 
water veranderd, gelyk die wysgeer droomde. 
3. Het gevoelen van den beroemden na- 
tuur-kender Mariotte, behaagd my veelbee- 
ter,als veel verftandiger ennatuurlykerzyn- 
de: Hy fchryft den oorfpronk der Fonteinen 
in ’t algemeen toe aan de fneeuw en aan de 
reegens. Volgens het gevoelen van dien Heer, 
zo doordringt de reegen en de gefraolten 
fneeuw aanftonds de vette Aarde; daarna 
het zand tot de derrie toe, of wel, tot de 
klei en potaarde toe. Die doorzygende wa- 
teren loopen telfens op die gronden, ofte 
zakken zelvs in ’t doorzygen na de hellende 
zyde; en hier of daar eenige opening in de 
oppervlakte der Aarde ontmoetende, zo ko- 
L ^ men 
