( 177 ) 
DuyT^elaar, die uit de draayltolk van Cha- 
ryhdes een goude kop hebbende wezen haa- 
ien; dewelke de Koning van Sicilien met 
voordagt daar in had doen werpen ; by zyn 
wederkomft aan dien Vorft verzekerden ; dat 
’er op die plaats groote Fonteinen waren, 
die uit de grond van de Zee voortkwamen. 
Om dit nog naauvvkeuriger te weeten; en 
om die Duykelaar dit nog eens te doen bezien, 
zo beval die Koning een tweede goude kop 
daar een welgevulde beurs aan valt gemaakt 
was, daar in te werpen, waar na die waag- 
hals is gaan zoeken, zonder tot nog toe we- 
der te keeren om befcheid te brengen ; waar- 
om vvy van die Fonteinen op de grond der 
Zee , ook verder niets weeten te zeggen. 
i8. Maar de vraag zal dan zyn, of men 
uit deze oorfpronk der Fonteinen , der zel- 
ver byzondere eigenfehappen zal konnen af- 
leiden? want eenige Fonteinen droogen uit 
in heet en droog weer: De eene Fontein is 
veel koelder en frifleher als de andere : Men 
vind zoete Fonteinen zelvs op de grond van 
de zilte Zeën ; en wederom zoute Fonteinen 
in ’t midden der Aarde: Men ziet Fonteinen 
in welkers water alles verfteent ; als mede 
Fonteinen welkers wateren groen zyn : Eeni- 
ge Fonteinen geven water op dat nadeelig 
aan de gezondheid is ; zelvs vind men Fon- 
teinen welkers water vergiftig is. Zo zyn 
’er Fonteinen die, zonder nadeel aan de ge- 
zondheid te doen , de tanden doen uitvallen. 
Zomraige Fonteinen zyn zeer gezond en ge- 
nezen veele ziektens. Men vind ook oly- 
II. Deel. M ach- 
