( 311 ) 
Aldus is omtrent de helft van ons leeven^ 
het natuurlyke Beeld des Doods, waar in het 
Hierlyk keven eindelyk nederftort ; en den 
Menfch, dat vermeetele en trotfche Schep- 
Zel, is niets anders dan een Arbeider, die 
eindelyk beloond word na maate dat hy zy- 
Hen Schepper en Heer, in dit Traanendal ge- 
trouw gediend heeft ofte niet, waarom den 
tvyzen en Godvruchtigen Joh, zeer wel zei- 
de ; Heeft niet de Menjche eenen Jlryd op der 
■^arde ? en zyn zym dagen niet als de dagen 
des Daglooners ! gelyh de Dknjlknegt hygt na 
de fchadmve : ende gelyk de Daglooner verivagt 
^ynen werkloon: Alzo zyn my Maanden aer 
ydelheid ten erve gezoorden , ende nachten der 
tnoeiten zyn my voorhereidet. Als ik te flaape 
ligge, dan zegge ik, wanneer zal ik opjlaan , 
ende hy den Avond afgemeeten hebben ? ende ik 
worde zat van woelingen , tot aan den fchemer- 
tyd. Job 7. VS. 1-4. 
26. ly. Voorjelling: Dog eer wy van den 
Slaap affcheidenj moeten wy onderzoeken, 
tvaar aan het toe te fchryven is, dat zomrai- 
Se Menfchen al flapende opftaan . wandelen 
&c. zonder wakker te worden. Aldus heeft 
ken zodanige Menfchen gezien , die des 
Hachts opftonden, een Myl verre wandelde, 
te rugge keerden en wederom te bedde gin- 
gen leggen : Anderen wandelen op de vorfl: 
Van eenig huys, zonder te vallen^ en ik heb 
Voor eenige jaaren een Knegt gekend, die 
Hacht voor nacht in den Slaap gewoon was 
op te ftaan, klimmende door een dakvenlier, 
gaande dwars over het windaas zitten, 
II. Deel, X waar 
