C 324 ) 
„ voor de Voordeur van zyn Huys, wati^ 
,, neer hy affteeg;dog de deur van het Huys 
„ gefloten vindende, zo fleeg hy wederom j 
,, te Paard, en reed na het Paarde Wed, al- ^ 
„ waar hy zyn Paard vail hond, gaande te 
5, voet na Huys, en door de Stgl in een Zaal 
„ alwaar een Rillard Tafel ftond, makende 
„ alle de geflen van iemand die fpeeld. Na 
,, dat dit alles omtrent twee uuren lang ge- 
,, duurd had in myne tegenwoordigheid, 'zo 
„ ontkleede hy zich en ging wederom te , 
,, bedde leggen , genietende een zeer ge- 
„ zonde Slaap.” Dog wat hebben wy ons 
zo zeer hier over te verwonderen , daar 
de werkzaamheden van het meefte dwaaze 
Menfchdom op dezen Aardkloot, niets an- ! 
ders dan een Droom en Beeld is, en zodroo- 
mende en zich vermakende met ydele hers- 
fenfehimmen gaan zy rade eeuwigheid, tot ; 
dat de Ziel, door de Dood, eerft recht ont- 
waakt, vindende zich van de waare Wysheid, 
als de waare Rykom der Ziele, geheel ont- 
bloot, en dus rampzalig. Dit wilde Jfaph 
zeggen, als hy van het gedrag der Wereld- 
lingen en hun einde, in den Pf. 7?. vs. 18-20. 1 
aldus fpreekt : Immers zet gy ze op gladde 
plaatzen: gy doet ze vallen ïn verwoeftingen. 
Hoe worden c-y ah in een oogenhlik ah lot ver- 
•woeftinge ! neemen een einde , worden te niete van 
verfchrikkingen ! ah een droom na bet ontwaa- ^ 
ken: Ah gy (hen) opwaakt^ ó Heere., dan 
zult gy haar Beeld verachten. Aldus wandeld 
een dwaazen Aardworm, als een dievvaaken- 
de flaaptjin ydele verbeeldingen, na de groe- 
ve 
