C 3^0 ) 
W&rktuigigt Verhandeling der Fen'jnen pag'. 
612. zo beftaat het fenyn van een Adder in 
een geelachtig Vocht; het geen beiloten legt 
in het Tand-vleefch van het bovenfte Kake- 
been : Door de kracht van de beet worden 
de Vaten van het Tand-vleefch te zamen ge- 
drukt, waar door dit fenynige Vocht uitge- 
drukt word door eene kleine fpleet, gelyk 
de fpleet van een Schryfpen, zynde het fe- 
nyn te zameri gefteld uit eene groote mee-i 
nigte vafte , Kriftalachtige en zeer fcherpe 
deelen. Als men dit fenyn vergadert op een 
glaze Cilinder waar op men den gram ge- 
maakten Adder laat byten,en men doet daar 
van een weinigje in de Wonde vanhetfterk- 
fte Beeft, zo moet het fterven ; en het klein- 
fte druppeltje daar van kan een Menich het 
leeven benemen ; is men daar door gequeft , 
en heeft het fenyn tyd gehad zich te verfprei- 
den en veld te winnen , zo kan men niet be- 
ter doen, dan het Herte, de Leever en het 
Hoofd van den Adder zelve, eventjes gebra- 
den, op te eeten; want dit fenynige Dier 
heeft een heerlyk tegen-gift, tegen zyn eige 
vergift, in die deelen van zyn Lichaam, waar 
door derzelver werking geftuit,en het fenyn 
zelve als ingeflokt word. Het likken van de 
Wonde is ook een goed hulpmiddel daar te- 
gen. RJiedi verhaald, dat hy een Hond zo 
lang aanfpoorden om een Adder te tergen , 
tot dat de Adder hem in de Neus beet ; De 
Hond de werking van het fenyn gevoelende , 
likten zo lang zyn Neus tot dat hy genezen 
was. In de Oudheden leeft men van Men- 
fchen , 
