( 4ï? ) 
vermaak na een, van natuure, veel aange» 
namer Geluid te luitteren , om dat het zelve 
eene tegengeftelde plooijing daar in veroor- 
zaakt , waar door het zelve onaangenaam voor- 
komt en aldus is de gewoonte de voornaam- 
fte reeden daarvan. Dog men zoude eene 
zwarigheid hier omtrent konnen vóórtbren- 
gen • en vraagen, hoe kan men dan met ver- 
maak de vervoeringen van een Toornig of 
Dol Menfch, van eene Nederlaag, van een 
Onweer &c. zien vertoonen? Waar op wy 
antwoorden ; het vermaak dat men vind in 
de zaken natuurlyk te zien vertoonen , ge- 
paard met de nieuwigheid , en eene geduun- 
ge verandering , houd de Ziel zodanig op 
eene aangename wyze beezig , dat zy als 
geen acht flaat op eenige omftandigheden 
die in zich zelven niet aangenaam zyn. Dog 
uit dit verhandelde ontftaan nu verfcheide 
aanmerkelyke Voorftellingen die wy zullen 
trachten op te loffen in de 
XIV. BESCHOÜ WINGE. 
Oplojftmen van verfcheide Voorftellingen 
radhende het Geluid. 
ï,x,'\'Toorflelling. Wat is de reeden, dat 
V men een zekere brommmg gewaar 
word, wanneer men de Vinger in het Oor 
fteekt.? Ophffing: Om dat de uitwaafieraing, 
die uit de Vinger voortkomt, dan eene be- 
weging in het Oor verwekt, die zodanig eene 
aanWning in de Zin-tuigen van het Gehoor 
