C 434 ) 
worden : Aldus gefchied het veranderen der 
toonen , zonder dat men eenige verandering 
gewaar word, dan alleen in die Spleet. Het 
aldus geformeerde Geluid weergalmd in de 
Holligheid van de Mond en van de Neusga» 
ten j dat als zo veele Hooien of Verwulfzels 
zyn alwaar de ongelykheid behulpzaam is 
cm dezelve te verbreeken , wederom te doen 
ftuiten en om het Geluid te verfterken en 
van die wederklank , die eigentlyk maar een 
gevolg van dat Geluid is, hangd de beval- 
ligheid van de Stemme af. De Stemme komt 
dan uit de Mond en uit de Neusgaten voort; 
en derzelver bevalligheid moet men aan der- 
zelver wederkaatzing in de Mond en Neus- 
gaten toefchryven. 
13. 13 VoorfttlUng. Zoude dan uit dit ge- 
zegde nitt bellooten konnen worden , dat 
men door de Neus moefl: fpreeken, om met 
bevalligheid te fpreeken; en nochtans is het 
fpreeken door de Neus een zeer onaange- 
name zaak ; dog hoe kan dit te zamen over- 
eenftemmen? Oploj^ng: Het gemeene denk- 
beeld dat men daar van heeft, is valfch, in- 
dien de Stemme gedeeltelyk door de Neus 
uitgaat; en zo het Geluid, dat door de Neus- 
gaten komt, bevalliger is dan het geen door 
de Mond zelve uitgaat: Nu, i. (gelyk den 
Heer Dodard in de Memorien van de Aca- 
I 
demie der Wetenfchappen , wel opgemerkt 
heeft) komt de Stemme gedeeltelyk uit de 
Neus voort ; want, als men wil, zo kan 
men met een geflooten Mond zingen; en 
dan zingt men alleen door de Neus. 2. Het 
Ge: 
