( 439 ) 
haald, van een Poëet die zeer welfpreeken- 
de was, en nochtans zonder Mond ter we* 
reld was gekomen i kan dit de waarheid zyn? 
Oploftfig: Den grooten Julüts Scahger, ver- 
haald dit zelve geval van eenen Fracaftori 
dog een bequaam Wondhcelder ineed de Lip. 
pen die door cene lymachtige ftoffe als aan 
een’gegroeid waren, met een Scheet -mes 
van malkanderen los, en toen had hy een 
welgeftelde Mond, waar op die Geleerden 
Man deze twee Vaarzen maakten. 
Os Fracafiorio nafcmti defuit : ergo 
Sedulus attenta finxit Apollo Mam. 
Dit is ten minden al zo waarfchynlyk als het 
geen wy in de Journalen van Duitsland aan- 
getekend vinden ; Namelyk ; dat ’er een Dog- 
ter met twee Tongen ter wereld was geko» 
men , en die men echter nooit konde leeren 
fpreeken. 
19, 19. VoorflelUng. Nog verbazender is 
het geen men in de Memorien van Trier 
leed, van een Vrouw, die alles konde ver- 
daan wat men zeide, fchoon zy volkomen 
Doov was; hoe kan dit zyn? Oploffing: In- 
dien dit geval van die Vrouw te Amiens, m 
allen deelen de waarheid is, zo moet men 
Weten, dat zy, om iemand te verdaan, haa- 
re Oogen zeer derk op de Mond van den 
Spreeker gevedigd hield; en het was genoeg 
al fprak men nog zo zoetjes, mits dat de 
woorden onderfcheidentlyk uitgefproken wier- 
den ; en de beweging der Lippen bragt haar 
Ee 4 de 
