( ) 
de perpendiculare linie Oef) die door het 
water heen loopt. Pafleerd nu de Licht-ftraal 
door het Kriftal in het glas j van het glas in 
het water, en van het water in de Lucht, 
zo word zy hoe langer hoe meer gebroken, 
zich geduurig van de perpendiculare linie ver- 
wyderende, om dat die ftraal geduurig meer. 
der tegenftand ontmoet, gelyk in de Hiftorie 
van de Academie der Wetenfehappen 1742. 
pag. ly. proefkundig aangetoond en bewe- 
zen word. 
7. Maar , zal men mogelyk vragen , waar- 
om ontmoet de Licht-ftraal minder tegen- 
ftand in het water dan in de Lucht ; en meer- 
der in het water dan in het glas? Wy ant- 
woorden : Het water laat de Licht-ftraal be- 
ter en vryer door, om dat het minder deelen 
heeft om de Licht-ftraal te wederftaan en 
dezelve te yerbreeken ; het glas is nog vafter 
en heeft minder Lucht deelen als het water, 
waarom het zwaarder weegt, om welke ree- 
den de Licht-ftraal een vryer doorgang door 
het glas heeft als door het water. 
8. Tegens dit alles zoude men het navol- 
gende konnen inbrengen, volgens Ft'g. 27. 
Legt een ftuk Geld (0) in het midden op de 
grond van een leedig Vat, zo dat wy , op de 
plaats Cg) blyvende ftaan, dezelve geen van 
beide zien konnen, om dat de randen van 
dat Vat de Licht-ftraalen (é h) die van de 
oppervlakte van dit ftuk Geld voortkomen, 
beletten in een rechte lyn onze Gogen te ra- 
ken. Men vuld dit Vat met water. Zonder 
van u plaats af te gaan ziet gy het ftuk 
Geld, 
