( i 8 o > 
ver eerfte beweeging in die Cirkel begrepej 
die zy uit een zeker punt door het Ot t ^ 
halvrond, tot dat zy wederom in dat ze 
punt komen, befchryvcn. j 
^ 24. De op en ondergang der Starren wor 
gemeenlyk aldus onderfcheiden ; eetit . 
et Occa/üs Cardinalh , of Hoofd- op- y. 
dergang, zynde de verfchyning en verdvvj, 
ning van een Star aan den m » 
punt van de twee 
en de Waag, alwaar de Cirkels der 
nachten, het Taanrond en den Evenaar do^^i 
fnyden, wordende uit dien hoofden ook^, 
de Evennacbtige op en ondergang genoen 
De tweede genaamd, Ortus et Occajusyo ^ 
teralh is eigentlyk derzelver verfchyning 
verdwyning in een punt van den 
dat verder na het Noorden of Zuiden af 
of in het punt daar ook de Son, met her 
gin van de Winter of Somer op of oi' 
De Boog van den Horizon, 
tuifchen de Cardinaal-punten, de 
Waag en de Ortus et Occafus Collateraiu p 
deze of geene Star, word genoemd de y 
plitudo Ortiva et Occidua,oi hoe ver een ,, 
Wten het Ooft of Weft op en onder g J 
dog de waargenome Amplitudo is ^ 
waare maar flegts de Ichynbaare, 0^ 
waare op en onder gang, of het we^i > 
punt daar van , door de dampheffing 
dart word , dierhalven zo moet die wa-* 
ming daar mede verbetert worden. yV»! 
2d. Daar is nog een vierderlei loo 
