c 188 ) 
anderlykhefd van de Sonne afftand van dêf 
Aardkloot, het geen de fchynbare loop 
de Son,in de Sonier trager dan in den W'i'’' 
ter maakt i en nademaal hieruit volgt, 
de Dag-boog van den Evenaar, met de 
boog van het Taanrond, niet altoos ove''' 
een komt, zo is het ook klaar, dat de Sn®; 
ne-dagen niet altoos even lang konnen zy®; 
waar uit dan wederom volgt, dat de Sonn^ 
dagen en haare uuren, geduung in grot®! 
van malkandercn verlchillen ; dat de Son 
eens een langzamer, en nu eens een fnelo^, 
fchynbare beweeging heeft, en dat de So®, 
ne-weg met den Evenaar een fchuinfe ho® ' 
maakt; waar uit nu ligt te bevatten is, o* 
de Son niet dagelyks op den zelven tyd 
de Meridiaa» kan komen. ^ 
36. Deze veranderlyke en zeer ongelyL 
Sonne-tyd , noemen de Starrekundigeo ® 
waare tyd , die na de Sonne-loop gericht 
en die door de Sonnewyzers aangetoond 
Maar was de beweeging van de Son in 
Oog altoos eenzelvig zo zoude men die K 
trekkelyk konnen maken tot de beweeg'® 
der Hemelfche Lichamen , die eigentlyk 
betrekking tot de Son hebben , het geen ' 
niet konnende gefchieden , zo hebben ® 
Starrekundigen een andere tyd moeten ^ • 
vinden: Ten dien einde onderftelden zy»‘'l 
de Son op zodanig eene wyze haaren 
dagelyks rondom de Aarde volvoerde , 
zy van den eenen middag tot den ander® - 
te gelyk den geheelen Evenaar, en boLj, 
dien nog een boog van dezelve van S 9 
