( 199 ) 
\veg”n"evenSig'tl^'^'^ ^waalftar in haar 
allefêeïirc?oo?‘feS”fs 
naderhand door de Kvit* '^'^^^''onden, en 
S.ro7e?„\t^5!| '{1-” 
ys, dat de Son in 
pnck om haar eigfSj ^ bewe- 
het Ooften, 'dat de fnilK« ^ beften na 
gentlyk is. ’ ‘P'^beweging der Son ei- 
’ 3 - Eenige ftelien j 
rond van gedaante is langwerpig 
ne IS eigentlyk hul r SchyvderSon- 
^olyk zien kan wnn ê^lyh men dui- 
l^l de Son ‘Tien de gedaante 
ook zal men dan duiH^l^ vallen; 
die helyt van de Son ^!l^^ bonnen, dat 
'Serd IS, veg| heldeH^^'-'^^^*^'^ onstoege* 
oni ; maar nooit heeft dan de rand rond- 
lykheid konnen unr,t eenige vvaarfchyn- 
Aardkloot zoude zun^ dat de Son een 
'verpende of braakpn^i ’ t?'® veele vuur uit- 
Küll“''e" S^droon d hebhf 
^ ds H. iVoorH^'' de voorzegging van 
'Vaarfchyn^U ° d, Aarde, en na alle 
^ï"ding zïiff’^he de Planeten, ter ver- 
neten, waar ’ '''V^nt de Pla- 
door de zwaart?Laïhr ^^^'de behoord, nu 
te krack van haar cige Lic- 
haam , 
J.N 4 
