( 210 ) 
29. Wy voegen daar dan alleenlyk W 
dat men, behalven die vlekken, ook 
tyds byzondere lichtende en fchaduwacbnS 
plaatzen in de Son gewaar word , die tP , 
tyds al heel groot zyn, dog men kan ze % 
den dan aan de een of andere rand gewaar 
den ; om dat het licht in ’t midden te iejj 
terende is; maar het is beft, het afbeele^ 
van de Son, gelyk wy zeiden, op 
Papier te vangen, dan kan men zulks e 
delyk genoeg ontdekken. . J 
30. Eindelyk voegen wy voor het 1 ® . j. 
hier by ; dat men door meenigvuldige 
nemingen nu overtuigend bevonden he^ L 
dat de vlekken niet anders dan eenige ^ 
duwachtige en duifterachtige plaatzen 
Son zyn, die men beft by een dunne 
kan vergelyken, zonder dat iemand 
eenige zekerheid kan bepalen waar doo^ ^ 
ontftaan; en liever als ons met een 
loffe giffingen op te houden, zo gaan w 
over tot de 
VII. BESCHOUWINGÏ'' 
* 
Van de Planeten en der xeher 
in V algemeen I van derzelver 
mng en verdwyntng-, als mede 
^Jpe^ien. j, 
!• "pXoor de Planeten of Dwaalftarre^ 
la Erratica) verftaat men eig* Ji® 
zekere Starren of Hemelfche Kloote^öt 
geen eigen licht van zich zelven 
