(218) 
de, des avonds na dat de Son onder „ - „ 
is, uit de Son - ftraalen , die haar bedekte . 
wederom te voorfchyn komt, en zich ^ 
ons Oog vertoond. , 
13. In tegendeel zo noemt men de 
genftondige ondergang van een Planeet Cri 
ca/us Heliacus Matutinuf) wanneer ce» 
neet , wiens loop fnelder is dan de 
loop, die men met het Oog kan beftD^ii 
wen, tot dat dezelve, even voor het 
van de Son, door derzelver ftraalen be»^^, 
word , en daar door uit ons gezicht 
dwynt. De Avondftondfche ondergang - 
cafus Heliacus Vesper tinus') van een PiahC.j, 
is dan eigentlyk,de verdwyning vaneeD‘ü| 
neet , die langzamer loop als de Son hei^'ji 
en die, ten tyde als de Son ondergaat, 
als in de Son -ftraalen voor ons Oog 
bergt. 
1 4. Dat de Son een veel fnelder beweCr^n 
heeft dan de Planeten Saturuus, 
Marsyïs bekend; waar uit dan volgen 
dat die drie gezegde of bovenftaande PJL(i 
ten, zo wel als de vafte Starren 
fchynbare loop nog veel trager is) des 
in de Son -ftraalen of Heliacè als verd^y 
nen moeten , terwyl zy des morgens 
daar uit wederom te voorfchyn komen: u 
iS‘ Dat de Son een veel trager bewe^uii 
heeft, dan de Planeten Vems, Mefcufti‘’^^i‘ 
de Maan, is mede bekend; waar uit da:’ 
derom volgt, dat de Maan, wanneer 
haar ConmnBie met de Son, op haar 
van ’t Weften na ’t Doften loopt, 
