de 
( 307 5 
, . fenopen hares wegs , tegen de Son 
‘‘taat, en verder ook niet. 
bjgi hier van aanilonds een goed denk- 
te fortneeren, zo moet men zyne Oo- 
op de nevenftaande figuur 26. Al* 
tijL ''srtoond zich de Maan («) van haar 
^5 r beroovd, en door tuü'chen komft van 
(J) met haar dampkring verduifterd, 
i^'jdoor een Maan-Eclips ont{laat;om dat 
dj p'^dkloot tuflchen de Son (t) en de Aar- 
in komende te liaan, belet, dat het 
<!(>]u'‘=ht niet op de Maan kan vallen, dat 
I ?®n doet taanen en zvvymen. 
• "'yl de Son en de Maan ongelyke 
ïaj^'ngen hebben ; en dat de Maan , het 
waar op de Son altoos blyvtzon- 
ooit te verlaten, zomtyds in dekno- 
Son ontmoet; dat is, wanneer Son en 
IS' 
twee tegengellelde punten komen 
Hh' terwyl de Aarde in het midden van 
die men van de Son na de Maan 
onderfchept de Aarde met haar 
kndgeoeer de Son-ftraalen, daar door belet- 
? 0 tL’ dat de Maan niet meerder, gelyk 
V "laar” ’ door de Son verlicht kan worden, 
Puit door ontllaat een Maan Eclips: En 
dVe ’ d^t die loorten van 
''an konnen voorvallen dan ten ty- 
:% J de Volle Maan ; dat is te zeggen ; 
” *^aaj de Aarde tuflchen de Son en de Maan 
Ih 0 
ö d'^ "'ol te verdaan, moet men aan- 
j i dat de fchaduwe der Aarde, die zy 
ftand formeerd, een Conifche of 
kegel- 
