K 378 ) 
nu eens lichter , en dan wederom duifterdet 
zich vertoond; de reden is, om dat deMaaO» 
op dien tyd, zomtyds meerder en zoratyo* 
minder in de by-fchaduwe gedompeld is, e» 
dit moet overeenftemmen met de plaatze| 
van onzen dampkring, die niet oyeral ega»*» 
maar van een verfchillende dikte is. _ 
13. Ook ziet men dat de Maan ,alszy ver 
duilterd word, verfchillende couleuren 
rende die verduiftering aanneemt. De rede 
daar van is wederom klaar; want onze dai^P 
kring, zeer ongelyk met dampen enuitvvaa 
femingen vervuld zynde, zo moeten op® 
eene plaats van de Atmospheer, zwaarder 
dikker dampen zyn dan op de andere pl^^' „ 
dit onwederfprekelyk, en het teffens al ^ 
zeker zynde, dat de Son-ftraalen onze 
kring overal doordringen , dog met 
of minder vryheid, na mate van de 
Hand die zy door de dampen ontmoeten 
op de Maan vallende, zo moeten zy in 
meerder of minder getal daar op vallen l ® ,( 
is, die ftraalen moeten meerder ofte 
gebroken en een meerder of minder 1» 
king, door de Refraöite, na de As va 
waare en van de by-fchaduvve daar door ^ 
krygen; en dit onderfcheid is de natuu 
oorzaak van die onderfclieide couleutei* 
welke de Maan dan aanneemt. 
24. In de Hillorie van de Academ* 
Wetenfchappen te Parys A°. i 744 - 
vind men zelvs aangemerkt; dat de t 
in een en dezelve Eclips , uit vette 
plaatzen, ter zelver tyd, waargenom®" 
