/ ( 026 ) 
even zeer verfchtikt waren. Het Bee^^j,, 
wel eigentlyk geen Monfter,tnaar een 
fterachtige groote lompe Beer In Polen. g( 
'Jager van een Pools Waiwode , op 
zynde, wierd door dit Dier op 
wagtlle befprongen en ontwapend: 
ger zich in "levens gevaar bevindende en *^|j| 
vlug zynde, nam een kort beraad, en 
op de Rug van de Beer, hem om den ^ 
wel ter degen vaft houdende : Het 
wel als zyn Ruiter waren even zeer oni‘‘ ij- 
doende beide hun beft : Het Beeft om 
ger van zyn Hals af te werpen ^ en de 
ter om dit nieuwmodiefch Paard vaft te * .jj. 
den. Dit Beeft als razende, begon te lcn'|]i;i 
bekken en vreeffelyk te brullen, raaaf ^ 
te vergeevs j nu wrong , dan wenie 
de het zich, en liep als dol op en neder j'yr 
gende zelvs van de eene Rots op 
re ; tervvyl de Jager mede te vergeevs 
legentheid zogt om af te fpringen en 
de vlugt te begeven 5 dog de fchrik 
verlies van krachten hem eindelyk noo 
kende van los te lated , zo zakte hy j jjl 
fprong, zoetjes langs de Rug van hetj’ / 
op de grond neder, verwagtende nu 
ders, dan door dit Dier vérflonden te 
worden, fchoon hy hieromtrent een 
de rekening maakte ; want de verfchrikte ^ j,l) 
voelende, dat hy van dien ongewone 
ontflagen was,begavzichfpoedigopd®’ {( 
zonder na zyn Ruiter eens om te 
de Jager ook niet goedvindende deszeiv^j^ji 
derkomft aldaar af te wagten, begav ^ f 
