C 7i<5 ) 
lovigen vermaant tn heeft geen ver^^‘^ 
hingen bevangen dan MenJchelyke:dogGodis^^" 
trouiv ^ welke u niet en zallatenverzogtworud 
boven het geene gy vermeugt : maar hy zal tnet‘j^ 
verzoekinge ook de uitkomft geven , op dat gy ? 
konnetverdragen. iCor.io.vs.i^, en watgelovi? 
Wetilch is ’er, die de waarheid daar van, in zy** 
leevtyd niet ondervonden heeft? ilet kan zy*?’ 
dat’er Menfchen gevonden worden die noo>“ 
tegenfpoed gefiuaakt hebben, en die het aH'^’ 
voor de Wind, en na de hift van hun Harte 
gaan is ; dog heeft iemand te vrezen voor he^ 
•toekomende , zo zyn het de zodanigen. 
2-4. Dit gezegde fteunt op goede grondeii’ 
want de AardCche voorfpoed is niet altoos h^^ 
deel van Gods gonftgenoten ; want , indien 
alleenlyk in dit leven op Cbrillus zyn hopende-,^ 
zynwy de elendigflevan alle Menfchen. i Cor. 
VS. 19. want de Weereldlingen zyn maar bfi' 
zorgt om fchatten der Weereld te vergildereo » 
en offeren het Eeuwige welzyn daar aan op j 
maar de Kinderen Gods, ofleren met vermaan 
het tydelyk-belangaaneen hooger uitzicht op» 
maar bezorgt zynde met te zoeken, mdedn^" 
gen die boven zyn .,niet aieup de Jarde zyn datd" 
(Ibrijlus is zittende aan de Rechterhand Gods. Goh 
2 - VS. 1,2. Daarom vervuld de levendige hoop 
op een toekomende eeuwige en volheerlyl'f 
Zaligheid in ons, het gemis van de ydeleblyo' 
fchap der Weereldlingen, die uit hoofde van d® 
zprge en bekotnmerniffen,die hun kort voof' 
by gaande en wiffelvallende vreugde aankleeft» 
de naam van blydfchap niet verdiend; want 
hunne blydlchap eindigt in een eeuwig rouvV' 
klage,en de onze in een eeuwige vreugde 
