1 N T R O I T V S. 
H omo mundi intraturus theatrum, quaeritur Quh (it: 
vnde ortus ? e ftemmate Creationis ; Quo Tendat ? ad 
vitam beatam; Quid hic? Intueri naturam; Quo munere? 
curiofum eife fimilemque quidem reliquis animantibus (quae 
vorant, ludunt, pruriunt, generant, multiplicantur, dor- 
miunt, commoda ftabula quaerunt, proximis fui generis 
inferuiunt, vitam tuentur, lentiunt, percipiunt,) fcd nobi- 
liorem, vtpote qui meditatur, ratiocinatur, miratur pul- 
chrum lapientis opus Artificis. O quam contemta res ell 
homo, nili fupra humana fe erexerit! Quid enim erat cur 
in numero viuentium fe pofitum gauderet ? an vt Cibos et 
Potiones percolaret? vt hoc corpus calurum periturumque 
farciret ? quae tanta necellltas in fundum telluris intimae 
hominem merllt , vt oblitus dierum , oblitus fortunae me- 
lioris , ab hoc fe auerterct ? Puto certe multos ad fopien- 
tiam peruenturos, nifi fuperbia magnae fortunae inflati, 
putafTent fe peruenifle ; fapiens vtique eft , qui lines re- 
fplcit. 
Finis Creationis telluris efi gloria DEI rx Opere Na- 
turae per Hominem folum. 
Tanto igitur magis nolle Naturam operae pretium, 
quo nullum maius eft! neque enim quidquam habet in fe 
huius materiae tradlatio pulchrius , cum multa lateant futura 
vfui, quam quod hominem Magnificentia fua detinet, nec 
mercede , fed Miraculo colitur ! 
Quota enim pars operis Tanti noftris oculis cotn- 
mittitur, et quam multa, praeter haec, quae vidimus, 1« 
fecretum eunt nunquam humanis oculis orientia ; neque 
enim omnia Devs humanis oculis nota fecit. Multa 
etenim funt quae efle audiuimus , qualia autem flnt ignora- 
mus ! quamque multa venientis aeui populus , ignota no- 
bis, fciet! multa feculis tunc futuris, cum memoria noftri 
exoleuerit , referuantur ; veniet tempus, qno ifta quae nunc 
latent, in lucem dies extrahat et longioris aeui diligentia. 
Rerum enim Natura facra fua non fimul tradit J initiatos 
A 2 nos 
