co 
ipi-onk, welke zyn de broosheid en onbeftefl' 
digheidt: want fchoon men in den beginn® 
daar veel behaagen in fchept zo word me" 
die wel haaft gewoon, en ten laatften zyn 
onze aandagt niet meer waardig , zo mén ^ 
geen af keer daar van krygt : 
2. De verfchynfelen èn fchoonheden def 
Natuur hebben, integendeel, iets in zig da' 
beftendig en wezentlyk is. Wy zien dezcl' 
ve dagelyks, op nieuw, zonder die ooi' 
moede te worden ; en moet men die verlaS' 
ten, het gefchied met droefheid. Waarom? 
Dewyl in de wetten en werken der Natuu' 
altoos een fti-aal der Almacht, Wysheidt eH 
Goedheidt van deszelvs Schepper doorblinkt' 
Dit ondervind ieder een, en ftrekt dierhal' 
ven tot een klaar bewys dat ze niet aan he' 
los geval , nog aan defzelver Natuur , haa^ 
beftaan verfchuldigt zyn; maar dat men ifl' 
tegendeel, haaren ooifpronk, zyn en wC' 
zen , aan de wymachtige wille van dat Heef' 
lyk Opper-wezen, wiens merkteken zy dra' 
gen , moet toefchry\-en : 
3. Het Menfchdöm in ’t gemeen befchom^t 
deeze heerlyke werken alleen oppervlakkig» 
zondCT in derzelver aart en eigenfehappen 'i" 
te dringen, als of zy die ontfangen hadde" 
om dezelve alleen tot hun gebruik en ver' 
maak te doen dienen, daar ze ons teffefl^ 
gegeeven zyn om God en zyne VolmaakthC' 
den daar uit te leeren kennen : Want zyne ofi' 
zienlyke dingen ‘worden ‘aan de febeppinge def 
‘Wereld aan , uit de fchepzelen verjlaan en doof' 
zien , heide zyn eeiirwige kragt en Goddelykbeid- 
Rom: I. 20. 4. Eeh 
