té ft ^ ^ 
geen Ser hl een lichaam het 
haam dac hnï word, een ander lic- 
haald. V °iiher- 
onJlvk- tf ^^^hten , het zy die gelyk of 
moeten ’ m^lkanderen komen te ont- 
sevall^n ^ zien wat , in die drie 
veerachti’frp r lichamen , de 
'■yf fgdm ™Ê‘™";rch^er““ 
fc’ '^"‘ierftaat de kSeh “van het 
ftoof ofta^" Nu wederftLrhy dg 
heeft aLS ^eigeV'^'"*^ het 
fchillil omtrent «^ver- 
weein^- ,gv als omtrent de be- 
nuf, om daf dègui^r hoedanigheid der 
meer nf j ® die met vatbaai- is voor 
“Snfte ïïSrft*^’ onbequaam is de be- 
fnerheTd inX^h?^^”-’ de graden der 
eindige vemee?£f^'°^ 
moet ^o^'den: by gevolg zo 
ftoof Ko geftootene lichaam , na de 
bewogen Sa”’ dtts blykt het dat een 
het elpA l'oha^n , dat een ander lichaam, 
ve doet bewegen!’ 
4- Tweede Regel. Een bewogen lichaam, 
I 2 een 
