( 3?o T . ,1 
Jk antwoord : Dè luchtzuil die met het eind^ 
van de langfte arm overeenftemd, is veel 
langer : maar zy heeft ook meerder vocht 
oöderfteunen ; en die overmaat van vocM 
gaat de meerder lengte van die zuil in zwaard 
te boven ; daarom zo moet die zuil bezwy' 
ken en het water laaten loopen. Om die zeb'i 
reeden zo zou het water niet loopen, indiei 
cy de langfte arm, in plaats van de kortftei 
lü het water ftak, tt , , . 
De zeer naauwe en dunne Hevels laatei 
niet na in het ydel te loopen ; gelyk men ü 
de Memmen van de Academie der fvetenfcbal 
fen Ao. 1714 zien kan; en eenftukwolleftoi 
fe, voomamentlyk indien men het nat maakt 
voor men het Experiment daar mede doet, i 
vol onzichtbaare buisjes ,■ die in het ydel W 
Binnen te fpelen, en die het vocht van hc 
eene vat in het andere doen loopen ; gely 
de bovenftaande Memorien teffens aantoonct 
Ik beken dat het beginzel of de aanhoude^ 
heid van dit fpel , met de ftelling van d* 
zwaarte des luchts eenigzins fchynt te ftr' 
den : maar als men alles grondig befchouv^ 
zo ftryd het daar in ’t minfte niet mede ; 
om dit tebfegrypen zo moetenwy eerft tracn 
ten te ontde&en waar het vocht klimt en 
een dun pypje boven het waterpas opgehev^j 
blyft ftaan. Zie Fig. 40. Gefchied dit 
dat de buitenlucht het opheft , en dat de luc^ 
die in het pypje nederdaald , niet vryclyk d^ 
op werkt om het te rug te ftooten , uit ho^ 
de van de kleinheid der plaats ? Dit hebb 
verfcheidene bequaame Natuurkundigen ^ 
