( 390 ^ 
voedzel van liet vuur konnen dienen, en die 
in ftaat zvn om het verlies des vuurs te her- 
ftellen gelyk het hout, of het geen de ver-, 
vlieeina van deszelvs deelen belet , gelyk de 
aiTche en de buitenlucht onderhoud het vuur. 
jjet vuur word boven alles door groove 
lichamen gevoed , die veele Zouten, Salpe- 
ter en Sulpher in zich befluiten. Heeft het 
hout, door op het water te dryven zyne 
Zouten verloeren, dan is het vuur daar min- 
der krachtig door, hoewel het hout zo veel te 
liater brand ; en om dat een krachtig vuui , 
de hardfte lichamen doordringt, zo moet het 
vuur ronde of puntige deelen hebben gelyk 
de Salpeter. Hoe meerder Zwavel dat er 
in de brandbaare lichamen is , zo veel te lig- 
ter worden ze in brand geftooken ; maar ont- 
breken ’er Sulpher-deelen aan, gelyk het wa- 
ter de aflehe &c. nauwelyks willen ze bran- 
den Een geglommc kool hlyft onder de 
aiTche in wezen zonder te vergaan fchoon zy 
geen nieuw voedzel verkrygt; om dat de 
aiTche belet dat derzelver deelen met geheel 
loslaatcn en vervliegen. , , u- 
19. Om die zelve reeden brengt de lucht 
veel toe tot bewaaring van het vuur dat ze 
omringt. Waarom is het vuur des Winters 
veel hecter ? Om dat het dan door een dik- 
ker lucht omringt zynde, minder vervliegt. 
Een Kaars gaat in het werktuig van het ydel 
aanflonds uit, om dat de lucht de vervhe- 
ging van de vlammc dan niet meer beletten 
kan. De vlam van een Kaars is haar behou- 
denis aan de perffing van de vrye 
