C 419 ) 
einde dan na de Aarde gekeert zoude ftaafi; 
Maar als dit ftokje aan de Vuurpyl valt ge- 
hecht is, is en blyft het middelpunt der 
zwaarte (d) van het geheel onder het mid- 
delpunt der gedaante. Dit middelpunt daalt 
altyd , in plaats van te klimmen , offehoon 
de Vuurpyl om hoog vliegt, om die reden 
blyft het Buskruid daar altyd booven , en 
de Vuurpyl blyft zyn lootlynige Ih'ekking 
behouden. 
42. Wanneer de Vuuipyl tot aan de wol- 
ken geklommen fchynt te wezen > waarom 
ziet men ’er dan in een oogenblik tintelende 
ftan-cqes uit voortkomen? Deze tintelende 
Harretjes waaren niet minder dan Harretjes , 
eer die gezien wierden. Decze Harretjes 
waai’c kleine vaHe bolletjes , te zaamen ge- 
ftelt uit Houtskool, Zwavel en Salpeter, 
dog daar de Salpeter de overhand in heeft. 
Een gedeelte van zeer fyn en tot Hof ge- 
tnaalèn Buskruid ; twee deelen Zwavel , met 
vier deelen Salpeter , ’t geen een. yochtig 
Jiiengzel als deeg is , daar men bolletjes van 
ïnaakt, die men in fyn geHoote Buskruid kan 
i^ollen , om als laadpocijer te dienen i en die 
bollen aan te fleeken. Dit mcngzcl ge- 
droogt zynde, neemt men daar de groote 
Van een Note-muscaat van, en wind dit in 
^en wel toegebonden papiei' , dat men door 
^n weder doorboord, om te konnen ontvlam* 
hien of aanHelcen; en dat geeft een zeer 
[choone Her. Dceze bolletjes plaatH men 
boven in de Vuurpyl , om dat zy maar op het 
* 2 atfle moeten aangeHoken worden, wan- 
D d 2 neer 
