C 227 ) 
<ïe Kopere plaat aan de Zeil-fteen zich vaft* 
hegt. 
15. Vraagt men nu na de Natuurkundige 
rceden, waarom de Kopere plaat zich niet 
met de Zeil-fteen wil vereenigen? Ik ant- 
'voord : De Kopere plaat hegt niet aan cle 
Zeil-fteen, om dat de Magnetifche ftofte, 
gelyk wy gezegt hebben, niet gemakkelylc 
genoeg door de Pori van het Koper kan drin- 
gen , en aldus blyft ’er zeer veel van die ftof- 
re en van de lucht, tuflehen die plaat en de 
Zeil-fteen. Maar die ftoffe wellie noch door 
de Kopere plaat heendringt, een gemakkely- 
ke toegang in het veilzel ontmoetende , vloeit 
daar in zulk een meenigte in , dat alle , of ten 
minfte byna alle de lucht, die tuflehen hei^ 
Veilzel en deeze plaat was, daar door wegge- 
dreeven word ; ueeze weggeftootene l^cht 
Word dan overwinnende , dryvende het veil- 
zel na de plaat toe, daar het aldus aan gehegt 
blyft, en dit is eigentlyk die onzicflbbaare- 
band. Dat het veilzel zich beweegt na «laa- 
te dat de Zeil-fteen bewogen word, komt van 
bet zelve grondbegiuzel , want de liiolit ftoot 
het veilzel daar na toe , en doet dezelve de 
Zeil-fteen navolgen: £n om deeze zelve ree- 
den zo zou de Zeil-fteen byna dezelve uit- 
werking door myn hand heen hebben. Zie 
daar, na myn gevoelen , het geheime werk- 
tuig van dit toverfpel des Zeil-iteens klaar ont- 
■dekt. Maar ik verwyder , de opp^ite vlakte 
Van deeze plaat , een weinig van de Zeil-fteen , 
aanftonds noud die . toverachtige uitwerking 
op, en het veilzel valt op de grond ter nee- 
p o der; 
