De Cane. H. Lib. 1. 
Athenis, STc, ut Suidas rcfcrt.Erant SC tamiac triremiunj Js magiftratus interdtim furacitiis commit 
tebatur,non integris K incorruptis uiris. Per ironiam dici poteft de eo, qui dignitarem inuadit, nihil 
laborans quam eruditioncm.quosue mores poftuletea dignitas. Canes timidi uehementius latrat: 
C^Curtius lib.y.dcmonftrathuiufmodi proiierbium apud Badlrianos uulgd iaflatum fiiiflc.Canis 
timidus uehementius latratqudm mordet : Cui fimilem allegoriam fubtjcit, altilTinja qust® flumina 
minimo fono labi. Germani etiam utrant^fententiam innoftra lingua proubrbialem habemus. 
f Canis in uincula,Kiai(/i7n J'ie-(i«t:ubi quis feipfum in feruitute,autin malum aliquod inneeret; 
A «mhus fumptum ultrd fe prabentiblis uinciendos cibi lenocinio, AutorZenodotus.Hefychius 
K Suidas indicant in eandem fententiam dici Bos in uincula. Supra etiam ex Erafmo fimiliter expo 
Canis uindiflam fubaudi palTus eft,aut aliud commo 
dius; Macedonicum adagium in cos,qui pr*ter expeeSationem poenas dant ijs, quos aliquando Ix- 
ferunttnatum ex morte Euripidis.de qua infra de canibus diuerlis cap. r. Canis reuerfus ad uomf 
tum Kmy in eos qui relabuntur in eadem fl 3 gitia,a' quibus aliquando fiint expia 
ti.Relerturin epiftola D, Petri, adietSo etiam altero ijmiliptouerbio, Sus lota ad uolutationecceni. 
In eandem Rntemiam Hebraeus ille Paroeiniographus, Sicut canis(inquit ) qui reuertitur ad uomP 
tura fuum.lic imprudens qui iterat ftultiiiam. Nam huc,m' fallordocum Petrus defonauit. Sumpta 
metaphora a canibus reforbentibus quod euomuerint. ° e 
f Cynadra fons prouerbio occafionem dediqiit fupra dixi parte i. huius capitis. Chius ad Coum* 
hoc etiam lupra explicati^m eft ibidem. 
j, f His fubtexam Gert^ica quadam adagia, in quibus mentid canis fit. Si Latina quibus fenfu 
conueniumadiungatr.. 'SPdB&errtItc()unbbcl[ec/fofolmrtnrtuff5l)cn» ProfpeiSandumuetulo 
cane latrantcthoc eii nequaquam negligendum quoties fenes periculum canendum admonent. Ca 
nes emm ueiuli non latrat temere, quemadmodum iiiuenculi. Mem/nit Erafmus in prouerbio. Eum 
auicultanda,cui quanior funt aures. TPdti m<tn 6en t)unt> fcjjldben wil/fo b 4 tt cr 1^ Ser dccPen: 
Quoties canem uerberare libet corium uorafle dicitur, Occafione duntaxat opus eil improbitati. 
®^;”l*Ji*®^*'*dn&ercttSiefloc{p4b/TOte Sl^btinS; Alter alierius pulices legit, utcanes. Mutuum 
muli icabiint. iUte {>im6 fmS nitt gitt bettSiJ jemndttn. Canes uetuli non facile afltiefcunt loro, 
Sms mutare linguam difficile, f^tn f4>lafeni>en bunS fol ttidit itit wecEen, Canis doimiens non 
clt excitandus. Malum bene conditum ne moucas:Sic etiam leonem dormientem excitare adaciiim 
jQ prohibet* bcl>rtrff\>icrf 4 )u 4 >jQtnncani curas relinque, is quatuor 
«Idamentisegetjinfoiicitum anxium. TPUbwrtbllT' t)cr canes mprsIeporCff 
Ceaendum multitudini. Aird i|| bcm ciftcrt bURb leib / ber ant^cr m tucjjc dnbr, Canis 
dolet cum alterum in culina uidet, Figulus figulo. tre. bt Sle btinb «lig/ vnb gaat fclbo lltif. 
Canes expellit, ac fimul iplcegrediturjin eum cui nihil omninonegotij fit in aulis principum. 
tobten mtt. Canes mortui no mordent, Grarci fimpliciter,©/ Mor 
tui non mordent, ©cr ijliu bcttJ J>0ttc, Vueftphalisufitatum:ucl, ©uxtirjlbeil bUttb tni 
p^tte n^ben, Canis in olla, ubi ne bolum quidem rclidum efle intclligunt. 2lit bcr bunb ifUtc^en/ 
anber()»rmwmcfcrt/ 2lijbcr niemf;nmh(ten:Camt'mchu^ 
dicatio, meretricum nutus, 6C mercatorum iuramenta, ex aequo c»nnia fidem non merentur* ©it 
j^oXVlltV^ttbcm^unbfcjjlacfcrcirt £dlbcntoufjPert,Fuftem peus (autlicitariO acanicidajHocefi,pc^ 
lis quippiam ab illo qui ipfc indigeat: Aquam cpumice pofiulas.Simile efti©u \!Pur|f in bctti 
DECANIBVSbiVERSIS* 
|]ACTENV s decanibusdixi ca qii* canibus communiaomnibusiudebantiir:rc!/qua 
j eftutqu3e.fingulatim ad canes diueribs pertinent confcribam.Itac^ primo loco ordine lite- 
|rarum dicam de ijs canibus^ quorum hiftoriac extant aliquar, nec tamen ad ullum genus fe- 
h quentium commode referri poffiint. Nam qux ad iicnaticorum gcncr;?ditierfa, uel paftoj 
^6 ralcsjUel focios,UeI cuftodes,8fc.ptrr/nent,ieorfim poitea ad fuiim quatep genus referam, 
^Canes in Aegypto minores quam in Gr^cia fiunt, Ariftor. Aegypttj cancsfugacifnmi funr,^ 
Namcumea quae in Nilo dcgunt,timeanlt3 abhisadmodumfugitiuifuntjnccnquamuis illuc fiiisad 
bibedum cos attrahat, ferarum Nilicarum metus quiete illos potione fe complere permittit. Ideo nc 
quid eorum, qux infra aquam degunt ennneat foras, ipfos^ obtorta gula de ripa in altitudinem ab^ 
ripiat,nonmclinationccorporis abiedia incumbunt ad bibendum, fed ut primum ad ripam accefle- 
runt,fcftmanter,&in tranfcurfu lingua Iambentes,rapiiint,ac certe, ut ita dicam, potionem furan- 
tur, Aclianus:Idcm feribit Variae hift.lib. i. cap. 4. Vide fupra in prouerbio^ Vt canis e Nilo bibir,Si 
tugit. Solos Mcmphiticos canes in medium auditione accepi rapinas proponere, & communiter 
uiuere, Aelianus. 
^ 1 canem habuit fexaginta minis uenaiem,mire formofiim: cuius caudam cum mutf- 
tilatietjilli qui formam canis ab eo corruptam rcprehcndebat.-de induftria fe abfcidiiferefpondit, ut' 
oocfaltcmjfinihiUIiudtitsKfw^Ef/jlegoaV^w^^^deeo Athenieufes diccrenc,Pollux. 
w 4 ' 
