De Equo. 
F.G. Lib.I. 5"^7 
uefcuntur earnibus cotSiSibibunt^ lac equinum: comedunt etiam hippacen ; id autem ell cafcns e. 
qumus.Hippocrates in libro de a&e aquis 5 C locis. Et rurfus libro 4.de morbis , Scyths(inquit) lac 
equinum in caua uafa lignea infufum concutiunt. Dliid autem dum turba tur fpumefcit ac fecernt* 
tur.K pingue miide,quod butyrum uocant,quum leue fit, in fuperficie conflilit: graue uero dC craf. 
fiim.deorlum fidit, quod etiam recretum ficcat, Vbi uero concretum ac ficcatumTuerit, hippacen in 
umutocam ; At ferum lacffis medium locum tenet. Scythicam herbam in ore habentes famem fi. 
tunte non fmtium.inquft Plinius libro iy,[dem,inquit,pra;ftat 5 C hippice dic^a, q> in equis quocB c. 
undct^ffe( 9 um habeat.Tradunt^ fis duabus herbis Scythas etiam in duodenos dies durare,fiti fa« 
mc9,HaEc ex PImq libro 1 1. capite ^4. Hermolaus citat . V etus le Ao habebat titipacse, Hermolaus 
» hippace ud hippice reponit. Seftius eofdem efFedus cafeo equino,quos bubulo tradichunc uocat 
bippacen,FIm.libro 18. Scythica radix, quam nonnullidulcem appellant, nafcitur apud Maotim: 
linm extinguiqii teneatur in ore.Qua de caufa,tum ea, tu equeftri uocata, Scythas undecim dC duo. 
drcim dies,fitlm tolerare affirmanqTheophrafius de hiiioria piant. 9. 1 j. Quo in loco Grac Aon hip 
plce,led hippace legitur.ut non probem Gazam, qui equefirem tranftuliqnec Hermolaum quihip 
piccn,ut lupradixl,ab hippace dilFerre fommat.Sed in hoc etiam crrauit Gaza, quod fitim tolerare 
ueruqubi Graece fimpliciter (/ixyai/ legitur,hoc eft uitam agere : ut intelligamus hippacen cibi loco, 
gly^rrhizam uero fltis remedium efle. Apparet etiam Plinium erraire,qui libro 9. capite yq. hippa= 
eat ecglycyrrhizo.utritp feorflm attribuit utru^ remedium ; Hunc errorem rurfus admifitlibroiy, 
cap.S.his uerbis.Scythicam in ore habentes famem fitim& non fentiunt.ldem praeftat apud eofdem 
it himiice ditfia,^ in equis quoqj eundem elFecfium habeat: Tradunt^ his duabus herbis Scythas etiS 
in duodenos dies durare In fame fitim, (melius f Gaza,qui de fiti folum tranllulit: )Htmc locum ab 
eo translatum apparet exTheophraHO,fcd perperam;^ defuo adiund^umper etymologia; comedut 
tam quod hippice idem in equis pratfiet. Idem Plinius libro a8, capite i4.equi coagulum hippacers 
uocat, coeliacis dC dyfentericis.etiamfi fanguinem detrahant utile fore fcrlbens. Hippace, tefte Ae« 
lio Dionyfio,edulium Scythicum eft,elaclfe equino. iTtnixHdn Theophrafti codice cum accentu ire 
ultima fcribitur,quodnonplacet)Scythicum edulium ex lade equino:aliqui oxygala equinum elfe 
dicunt Scythis in ufu.id& bibi,&: concretum edi, ex Theopompi libro j, Sunt qui hippacen equi. 
!einterpretenilir,Hefychius &: Varinus. 
G. 
js DeequifcrisnonfcripftruntGr*ci,quoniamterra:iIlaenongignebant, Veruntamen fortiora 
omnia eadem quam in equis intelligi debent, Plinius, ^Sanguis equi adrodit carnes feptica ui, 
Plinius. Sanguis equarum qua: admilTuram expertx funt,in medicamenta additur quae erodunt, 
feptica uocant,Diolcorides interprete Ruelliot Graece legitur, ■ro e/f' x oj(((l/7wy l-Tnfoiy diyxcitTiJcds yiyru* 
TW.Marcellus V ergilius altjs uerbis eundem quem Ruellius ftnfum alfert, ea funt: Miicetur medi, 
camentis quae exedendo fint,matricum equarum & quae admiflltrar infcruiunt,fanguis. Hermolaus 
Barbarus uero,iwrrfiu(/ equis maribus ijs^ admifi artjs expofuit, Plinium forte iecutus qui 
libro 18, capite 10. fangulnem equi praecipue admiflarij contra panos &: apoftemata facere feribit. 
Atqui eiufdem libri capite nono,Sanguis cquorum(inquit)fepticam uim habetiltem equarum p; 5. 
terquam uirginum,erodit, emarginat ulcera:(quaeleAo magis placet,quara Marcelli Vergilij.emar 
^•ginat,ulcerat.)ExhisPlinij uerbis apparere uidctur.fenfilfe eum equorum utriufi^ fexus fangui» 
nem fepticum efletnamerodereSC emarginare ulcera, id quotp fepticum elfe fignificat. HmcSC 
Hermolaus in corollario ex hoc nimirum loco , Equae uirginis (inquit) fanguini uim ineife negant, 
quaemaribus foeminis^ non uirginibus. Quod ad Diofeoridis uerba,o;(<(l;7ffl(/ de maribus intelligot 
nam redfus ty/dn! pro admi{rario,apud Hippiatros legit uero in fceminino genere , de eqUa 
mati iceCquam uocem Marcellus V ergilius ueluti ufitatam,fed abf^ authore profert)nufquam quod 
fciam.Scd hac de re nemini contenderim,cum multa alia praeftantiora dC faciliora paratu feptica mc 
dicamenta reperiantur, Proinde Galenus etiamcut feribit de fimplicib. medie, lib. 10. capite S.lexpe. 
riri fenoluilfe ait an equorum admiifariorumfTwii oy^tpraiy l-TiTrioyJn mafculino genere manifeft d po 
niuAetius omifit equini fanguinis mennonem) fanguis cruftam moliatur SC fepticus fit.cum aliorS 
5 * copia ei femper fuiffeqne quam pratftigia toris fufpicionem de fe merito prasberet. Efcharoticon di- 
citur.quod urit & cruftam facit; Auicennac interpres equi fanguinem adurere S( putrefacere feri, 
bit. Regio morbo prodelfe dicitur fanguis afinini pulli ex uino! eadem 8( ex equino pullo fimili. 
ter^ uis eft,Plinius. Hippiatri fanguine equorum ad diuerfos in eis morbos utuntur,tumillito aut 
infricato foris, tum intra corpus. Incilis palati uenis fi fanguis in uentrem eorum defluat , lumbri. 
cos in eo occidit. Equum pefte affe(ftum(f» «Ift to(][} tS&Icf tff) fangulnem futim lingere curant eum 
fale fuper lapide,extraifium de uenis ubi calcaria adiguntur,Innominatus. Sanguis equi illitus lare 
guentiius in equo membris medetur,ut fupra dixi ex Vegetio capite tertio, ubi de phlebotomia men 
tionem feci. Prodeft equis.fi fanguine iuo detraifto ea ex parte, quae pro ratione morbi conuenit, 
cum aceto mixto,animal perfricetur,Vegct,i.i7. Sanguis equi alqs medicamentis mifcetur,& illi. 
«nitur ffaAs aut luxatis armis,Theomneft, Phragmaticum equum fic curaiSanguine detrahes de 
matrice,8( cum oleo uino^ tepefacies, totum^ iumentum contra pilos confricabis, V eget,? .19. Si 
Herui conueUanf aut rigeat equis, fanguine emilfo partes affetSas calido inungi opottet,IruTOminat* 
