( 10 ) 
6 . Dc beschreven Avaarneraingen (3, 4, 5) vormen in qnalitatief 
()])/acht een volkomen l)eves 1 iging der conclusies uit de theorie van 
A'oigt. Deze doet ^'er^vachten dat de negatie^"e draaiing van dezelfde 
orde ’\mn grootte moet zijn als de })ositie\'e. Ahm de laatste was 
het nit de ])roeven van Macatxso en Cokhino bekend dat ze zeer 
groot is. De enorme grootte der negatie^'e draaiing (3) is dus een 
schoone be\'estiging der theorie. 
Eveiizeer is dit liet geval met de richting waarin (5) de negatieve 
draaiing met toenemende veldsterkte A^erandert. Men behoeft om dit 
in te zien die waarden van de in de theorie \A)orkomende grootheid 
cK 
7'*= — (/x = veldsterkte, c en d- parameters van de absorptiestreep) 
te kennen, AAaiarx'oor de x'ergelijking moet plaats xdnden. Door ver- 
gelijking van het x^erschijnsel met Voigt’s lignur 1^), kon ik in ieder 
gex'al beoordeelen welke Avaarde A'an P gekozen moes! A\a)rden. Die 
figuur geeft ?iXo (Xo draaiingshoek, n een gemiddelde Avaarde Amn 
den brekingsindex) als een functie A’an een zekere A’ariabele A, terAAujl 
natuurlijk ons verschijnsel doet zien met 1 als abscis. Wanneer 
de abscis van de genoemde tig. 1 oj) of V 25 verkleind Avordt, 
krijgt men figuren die zeer A'eel op de in fig. '2 der plaaf voorgestelde 
gelijken. Aan de grootere der Avaai'genomen negatieve draaiingen 
(3) beanlAvoorden waarden A'an P, die men op 5 of 8 schatten kan. De 
kleinste nog gemakkelijk Avaar fe nemen draaiingen in het gebruikte 
sterke A'eld liggen A^ermoedelijk in de nabijheid xnn de kritische 
AAAiarde P= 1.73. 
7. De uitAvendige interferentiesf repen loopen aan de zijde der 
groofere golflengten stijler 0 [) dan aan de zijde A'an het violet, zoo- 
lang ten minsle de draaiing der eene lijn geen merkbaren invloed 
op die der andere uitoefent. Op gelijke afstanden aan beide zijden 
\-an elk der /7-lijnen is de di-aaiing aan de zijde A'an het violet het 
grootst. De iiiAvendige strepen vertoonen ook iets A'an die asymmetrie, 
zoo is bijv. de i)ijl|)nnt bedoeld in tig. 3 (3), asymmetrisch. Het 
deel aan den kant van het violet overAA-ee"!. 
Klaarblijkelijk hangen deze verschijnselen af A'an ccnc asymmetrie 
der dispersie-kromme. 
8. Hij zeer dichte natriumdamp, AA'aarbij dus het iu (3) het laatst ge- 
jioemde stadium overschreden Avas, nam ik verschijnselen AA'aar, die 
Avel inef de door Corbino AA'aargenomen identiek AA'aren. Bij mijne eerste 
])rocA'en met deze zeer dichte dampen meende ik dat het om voldoende 
lichtsterkte te krijgen, bepaald noodzakelijk was, tle spleetAvijdle grooter 
te malcen dan l)ij dc reeds beschreA'en proeven. Het is echter niet noodig. 
b Annalen der Pliysik. 6 p. 789. 1901- 
