en over de heldere ^vijze Avaarop hij de lastigste onderwerpen 
wist te behandelen. Van die toewijding aan zijn onderwijs 
getuigen ook de onder hem bewerkte dissertatie van Meerburg 
over de polarisatie der electroden en de arbeid 'sain Smits over 
de micromanometer. 
Het was hem echter niet onaangenaam toen hij in 1896, 
na het vertrek van Grinwis, diens taak kon overnemen, om de 
theoretische mechanica en de mathematische physica tedoceeren. 
In deze vakken heeft Julius dan ook het meeste gewerkt en 
van twee zijner belangrijkste onderzoekingen heeft hij de nit- 
komsten in de werken onzer Akademie nedergelegd, namelijk 
in eene bijdrage tot de theorie der capillariteit en in eene 
verhandeling over de lineaire spectra der elementen. 
Het waren v ooral besclnnnvingen over algemeene theorieën in 
de physica waarmede hij zich met voorliefde bezighield ; hij 
bezag ze van alle kanten en hij rnstte niet voor hij de be- 
zwaren, die er tegen konden worden aangevoerd, goed had 
onder de oogen gezien en zo zoo mogelijk had nit den weg ge- 
rnimd. Zoo w'as ook de aanleiding tot zijn onderzoek van de spectra 
der elementen, de bestndeering van de bezwaren welke tegen 
de kinetische gastheorie waren ingebracht, en welke gelegen 
'waren in het theorema van Maxwell omtrent de snelheids- 
verdeeling der moleculen en in het theorema van Boltzmann 
omtrent het arbeidsvermogen van een atoom. Door eene studie 
A'an de vibratorische bewegingen der moleculen, welke zich in 
de spectraalverschijnsels openbaren, hoopte hij eene bijdrage 
tot de oplossing van die bezwaren te kunnen leveren. 
Het had namelijk de aandacht van vele physici getrokken, dat, 
in de spectra met een groot aantal lijnen, onder deze vele 
paren voorkomen die de bijzonderheid vertonnen dat de ’\'er- 
schillen der trillingsgetallen van de beide strepen aan elkander 
gelijk zijn, of slechts Aveinig van elkander afwijken. 
Gebruik makende van de leer der Avaarschijnlijkheid, en 
zich daarbij ook bedienende A'an een door ons medelid Lorentz 
aangegeven methode, kAvam Julius tot de overtuiging dat znlke 
ongeveer gelijke verschillen in de spectra der elementen A'eel 
talrijker zijn dan men bij eene regellooze A'erdeeling A'an de 
