( '^2 ) 
zobenzol. Geen dezer omzettingen is omkeerbaar. Ook die derivaten 
van azoxybenzol, welke door H^SO^ intramolecnlairo atoomverscliui- 
ving ondergaan, worden door de genoemde agentia omgezet, doch 
trager en met kleiner oj)brengst dan bij azoxybenzol. Het onderzoek 
dezer derivaten is nog niet geheel afgesloten. 
Azijnzimranhydride is bij kooktemperatmir op azoxj-benzol zonder 
invloed ; bij verhitting echter op 200° heeft de omzetting, reeds in 
belangrijke mate plaats, beter dan bij enkele verhitting, terwijl er 
een acetaat niet of slechts A'oor een zeer klein deel gevormd wordt. 
^:»-Ox 3 "azobenzol ontstaat bij 200° niet, wel het ö-isomeer. Oplossingen 
van derivaten van azoxybenzol in azijnzimranhydride worden echter 
bij 200° niet intramoleculair omgezet. 
Toevoeging van Zn CI2 of P2O5 aan het azijnzimranhydride kan bij 
kookhitte geene omzetting teweeg brengen ; evenmin verwarming met 
het z.gn. BECKMANN’sche mengsel. Door verhitting van eene oplos- 
sing van azoxybenzol in dit mengsel op 150° en 180° blijkt, dat 
azoxybenzol, hetwelk op de gewone wijze bereid als geel lichaam wordt 
verkregen, in zuiveren toestand volkomen wit is. In het gewone 
prodiikt is dus een geel bijmengsel aanwezig, dat door omkristallisatie 
niet er uit te verwijderen is. 
Tevergeefs werd de intramolecidaire omzetting beproefd door de 
volgende reagentia ; 
AceGd, bntyryl- en benzoylchloride, phosphorpentochloride, phos- 
phortrichloride, phosphoroxychloride, phosphorzimr, aluminiiimchloride, 
natronloog, cuprioxyde, zinkoxyde en zinkcarbonaat. Wegens hunne 
inwerking op azoxybenzol verdienen de volgende der bovenstaande 
reagenfiën speciaal vermeld te worden : 
Acetylchloride : vorming van ^i-yj-dichloorazobenzol en p-chloor- 
acetanilide; benzoylchloride: vorming van azobenzol; phosphorpen- 
tachloride : vorming van azobenzol onder chloorontwikkeling ; aliimi- 
niiimchloride: vorming van j9-chloorazobenzol. 
Wiskunde. — De heer Schoute biedt een mededeeling aan getiteld : 
ifOver Jiet verhand tns.'iclien de dandvlakken van twee door één 
punt gaande ruimten en incidente ruimtestelseh.” 
1. Zijn in een ruimte U^n met 2/i afmetingen twee ruimten Rn 
willekeurig gegeven, dan hebben deze in het algemeen slechts een 
enkel punt O met elkaar gemeen en vormen zij in dit })unt met 
elkaar n in het algemeen onderling verschillende hoeken. Deze 
hoeken liggen in n bepaalde vlakken door O, en de oneindig verre 
